Heeft het leven zin?

Wie ben ik?
Heeft het leven zin?
Indien wel, wat is dan die zin?
Hoe kan/moet ik mijn leven leiden?
Wat is de betekenis van lijden en dood en hoe kan ik daar mee omgaan?
De gemeenschappelijke grond van elke spirituele stroming omvat deze meest fundamentele vragen van het leven.

Wie ben ik écht?
Hoe kan ik mijn leven ten volle (be)leven?
Hoe kan ik omgaan met het lijden in en de eindigheid van mijn leven op zo’n manier dat ik toch gelukkig kan zijn en het gevoel heb zinvol te leven?
Wat is voor mij wezenlijk in mijn leven en wat onbelangrijk?
Hoe kan ik omgaan met de problemen die ik in mijn leven tegenkom?

Over deze vragen gaat het in (existentiële) psychotherapie. Deze vraagstellingen liggen erg dicht bij mekaar. Spiritualiteit stelt dat het sterven aan het kleine ik (vernauwde zelf) een wezenlijke voorwaarde is om te komen tot het ware zelf.

Op vrijdag 26 juni is Stan Weyns te gast in het boeddhistisch centrum Ehipassiko in Antwerpen. Stan Weyns is geneesheer (KUL 1979) en volgde een lange reeks psychotherapeutische opleidingen.

Weyns: ‘In psychotherapie is sinds Freud reeds geweten dat mensen door allerlei vervormde ideeën en oordelen over zichzelf, door traumatische ervaringen, door opvoeding, door problemen een totaal verwrongen zelfbeeld ontwikkelen. Therapie helpt mensen om te ‘sterven aan zichzelf’, d.w.z. het ‘sterven’ van dit zelfbeeld. Spiritualiteit en psychotherapie kruisen geregeld mekaars pad en bevruchten en verdiepen elkaar wederzijds. Zo’n kruispunt is bijvoorbeeld het Avondvers (Avondsoetra), een boeddhistische tekst die elke avond, na de laatste meditatie wordt gezongen op de zen-retraites die ik vaak volg.

Zijn spiritualiteit en psychotherapie als water en vuur, onverenigbaar, zoals decennialang door ‘experten’ werd gesteld? Deze voordracht verkent de raakvlakken tussen beide en wat de meerwaarde kan zijn voor ons aller welzijn.’

In1982 begon Weyns een therapeutische praktijk naast zijn werk als arts om uiteindelijk in 1986 de geneeskunde grotendeels te verlaten.  Sindsdien werkt hij vooral als psychotherapeut en sinds 2007 ook als mindfulness trainer opgeleid aan het Instituut Voor Mindfulness (I.V.M.), Nederland.

In hetzelfde jaar kwam hij in contact met Frank De Waele Sensei. Begin 2008 werd hij zijn student en ontving op 5 april van dat jaar de zen boeddhistische geloften. Bij die gelegenheid kreeg hij zijn dhammanaam: ‘Grote Toewijding’. Stan is werkzaam deels in een privépraktijk, deels in een LGV te Mortsel, deelwerking van CAW Antwerpen.