In navolging van hun collega’s in Amerika en het Verenigd Koninkrijk, heeft de Nederlandse veehouderij de maand oktober uitgeroepen tot Porktober. Op sociale media posten veehouders deze maand allerlei foto’s en filmpjes om het eten van varkensvlees te promoten.
‘Om tegenwicht te bieden heeft Animal Rights een compilatie gemaakt van niet eerder gepubliceerde undercoverbeelden,’ legt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen uit. De beelden zijn gemaakt in de provincies met de grootste varkensdichtheid: Noord-Brabant, Limburg en Gelderland.
Op Nederlandse varkensfokkerijen creperen jaarlijks tussen de vier en zes miljoen dieren, een statistiek. Animal Rights geeft via deze 20 minuten durende video enkele van die miljoenen individuen en hun lijden een gezicht. Het zijn verschrikkelijke beelden, die echter iedereen zou moeten zien. Dit is hoe spek, kotelet, ham, snacks en worst geproduceerd worden. ‘Heb je ook maar enig gevoel in je donder, dan boycot je de varkensindustrie,’ zegt Vermeulen.
Tegenwicht
Terwijl de EU miljoenen uitgeeft aan de promotie van varkensvlees via de hashtags #Letstalkaboutpork en #LetstalkaboutEUpork en Nederlandse varkensfokkers propaganda websites lanceren als varkensvandaag.nl en thepigstory.nl, laat Animal Rights als tegenwicht zien wat er zich werkelijk achter de stalmuren van de 3600 overgebleven varkensbedrijven in Nederland afspeelt. ‘Wij willen hashtags als #trotsopdeboer en #porktober overnemen om te laten zien hoe deze industrie in werkelijkheid werkt,’ geeft Vermeulen aan. ‘We hopen dat veel mensen dat voorbeeld volgen.’
Op ieder moment zitten er in Nederland volgens AR ruim 12 miljoen varkens opgesloten in troosteloze hokken of kooien. Een bestaan op roosters boven hun eigen ontlasting, verstoken van daglicht en frisse lucht. Er is nauwelijks ruimte voor lichaamsbeweging.
De beelden
In de beelden is te zien hoe varkens uit verveling en frustratie elkaars oren afknagen, vooral die van hun zwakkere soort- en lotgenoten. Hoe pasgeboren biggetjes over dode andere biggen naar de tepels van hun in een kooi opgesloten moeder kruipen. Dieren met gezwellen en dieren die kreupel zijn. En vooral heel veel zieke dieren die creperen in het vuil van hun hok. De beelden tonen ook dat volgens AR varkensboeren er niet voor terugdeinzen om stervende dieren in het gangpad van een stal achter te laten, wachtend op een eenzame dood.
Veel van deze dieren waren volgens AR met medische zorg en wat toewijding te redden geweest, maar in deze industrie waarin biggen producten en zeugen productiemachines zijn, is een shot antibiotica alles wat ze kunnen verwachten; de zieke staat weer op of crepeert, stelt de organisatie.
Trots op wat?
Sinds 1 oktober 2019 demonstreren de (vee)boeren met grote regelmaat. ‘Ze eisen in principe om ongehinderd op de oude voet door te kunnen gaan met het vernietigen van natuur, klimaat, volksgezondheid en dierenlevens,’ zegt Vermeulen. ‘Animal Rights laat met deze beelden zien wat deze veeboeren verdedigen, waar ze nu zo trots op zijn.’
Bovengenoemde statistiek van 4 tot 6 miljoen varkens die jaarlijks sterven al voordat ze ‘rijp’ zijn voor het slachthuis, neemt het argument weg dat het hier zou gaan om uitzonderingen of excessen. ‘Wat de beelden toevoegen aan die statistiek is hoeveel lijden er gepaard gaat met dat sterven,’ geeft Vermeulen aan. ‘Hiervan mogen wij niet wegkijken en dit mogen we nooit vergeten. De ontkenning van deze realiteit is misdadig!’
