Op de plek van een al lang verdwenen boeddhistische tempel in Kyoto, Japan, hebben archeologen de stenen resten van een negende eeuwse boeddhistische onderwijshal en een vijf verdiepingen tellende pagode blootgelegd.
De bouwwerken zouden deel hebben uitgemaakt van de oude tempel van Sai-ji, die in 796 NC werd gesticht samen met zijn nog steeds bestaande zustertempel To-ji, die nu op de UNESCO-werelderfgoedlijst staat. . De bouw van de tempels volgde op de verhuizing van de Japanse hoofdstad naar Heian-kyo (een van de vroegere namen voor wat nu Kyoto is) in 794 van de voormalige hoofdstad Nagaoka-kyo. Deskundigen spreken van een waardevolle vondst.
Volgens de afdeling bescherming van cultuurgoederen in Kyoto markeren de vondsten structurele resten van Sai-ji. Historische verslagen melden dat het grootste deel van Sai-ji door brand in 990 is verwoest, en de resterende pagode van vijf verdiepingen in 1233 werd vernietigd.
Sai-ji en To-ji (de “sai” in Sai-ji betekent “west,” en de “naar” in To-ji betekent oost) waren twee van de slechts drie boeddhistische tempels die destijds in de hoofdstad waren toegestaan, samen met Shingon-in gehuisvest in het keizerlijk paleis.
Op basis van de locatie, de grootte en de geschatte datum van de bouw, stellen onderzoekers dat de onlangs ontdekte architectonische ruïnes de basis van een vijf verdiepingen tellende pagode in Sai-ji bevatten. Aardewerk artefacten opgegraven op de locatie bieden verder bewijs dat de Sai-ji pagode werd gebouwd in het midden van de tot het einde van de negende eeuw, wat overeenkomt met historische documenten, waarin staat dat de bouw in 882 begon. De indeling en de afstand tussen de zuilen op 3-3,5 meter zijn bijna identiek aan de pagode in To-ji.
Boeddhisme, Taoïsme en andere Chinese invloeden bereikten hun hoogtepunt in Japan tijdens de Heian-periode, waarbij het boeddhisme zich voornamelijk verspreidde via de Tendai en Shingon scholen, die voortkwamen uit de Tiantai en Chen Yen scholen van het Chinese boeddhisme, respectievelijk. De Heian-periode wordt ook beschouwd als het hoogtepunt van het Japanse keizerlijke hof en is vooral bekend om de kunst, de poëzie en de literatuur uit die tijd.
Het boeddhisme en Shinto zijn de twee meest verspreide religieuze tradities in het moderne Japan, waarbij 79,2 procent van de bevolking zich identificeert als praktiserend Shinto en 66,8 procent zich identificeert als boeddhist. Ze overlappen elkaar. Paradoxaal genoeg identificeert de meerderheid van de Japanners zich ook als atheïst om een aantal culturele redenen. De meest populaire scholen van het boeddhisme zijn Nichiren, Pure Land, Shingon en zen.
