Activisten van Greenpeace hebben vanmorgen vroeg een kolossale bananenschil van vijftien meter lengte op het Shell-gebouw in Amsterdam vastgemaakt. Daarmee krijgt Shell zeer letterlijk een nieuwe aanklacht op zijn dak tegen de boringen op de kwetsbare Noordpool. Het oliebedrijf heeft ze niet allemaal meer op een rijtje, vindt Greenpeace: ‘Shell goes bananas!’
Met een gemotoriseerde parachute landde de eerste actievoerder iets voor half zeven op het dak van het Shell Technology Center aan het Amsterdamse IJ. Met behulp van een door hem toegeworpen touw kwamen 10 klaarstaande klimmers van Greenpeace naar boven. De actievoerders hebben vervolgens de gigantische bananenschil op het dak getakeld. Op een tweede dak vormen reuzencijfers van 4 meter hoog het percentage ‘75%’ . Dat getal verwijst naar de risico’s die Shell neemt op de Noordpool: de kans op een groot olielek wordt door de Amerikaanse overheid geraamd op 75 procent. 1 Spandoeken aan het gebouw en kayakkende actievoerders – zogenoemde kayaktivisten- in het IJ, onder wie Greenpeace-directeur Sylvia Borren, maken de actie compleet.
Veertig dagen zonder Shell
Greenpeace Nederland roept mensen op veertig dagen niet bij Shell te tanken en zo hun onvrede met de olieboringen op de Noordpool kenbaar te maken. Al meer dan 10.000 mensen hebben zich aangemeld en geven aan ruim 1,9 miljoen liter benzine niet bij Shell te zullen tanken. De teller voor het aantal aanmeldingen loopt onderwijl nog steeds door, op een spandoek houden de kayakkende actievoerders het oplopend aantal deelnemers bij. Faiza Oulahsen, campagneleider klimaat en energie bij Greenpeace Nederland: “Wij roepen mensen op tussen 19 augustus en 27 september – het einde van het boorseizoen- niet meer bij Shell te tanken en zo stelling te nemen tegen het onverantwoorde en gevaarlijke gedrag van de oliegigant.”
Wereldwijd protest
De weerstand onder de bevolking wereldwijd neemt steeds grotere vormen aan. Eerder onderzoek wees uit dat maar liefst driekwart van de wereldbevolking voor bescherming van de Noordpool is. Ruim zeven miljoen mensen wereldwijd steunen de Greenpeace-petitie voor bescherming van het Arctisch gebied. De risico’s die het oliebedrijf neemt in het kwetsbare Noordpoolgebied zijn voor veel mensen de druppel na de olielekkages in Nigeria, het asfaltmeer in Curaçao en de aardbevingen in Groningen.
De gevaren van Noordpoolboringen
- Naast de kans van 75 procent op een groot olielek bij ontwikkeling van de Chukchizee tot olieveld, is er volgens experts geen bewezen effectieve methode om olie op te ruimen in de ijzige omstandigheden.
- Noordpoololie moet onder de grond blijven om onder de kritische grens van 2 graden opwarming te blijven. Nu al kunnen een groot van de fossiele brandstoffen die voorhanden niet opstoken, om onomkeerbare gevolgen te voorkomen.
- De boringen betekenen een ernstige belasting van het kwetsbare ecosysteem. Veel soorten walrussen, ijsberen en walvissen staan op de lijst van bedreigde diersoorten. Zij raken ontregelt door het lawaai van de boringen, de vloot en de ijsbrekers. Een walvis kan doof worden van het boorlawaai en wacht daardoor een onvermijdelijke dood.
