Boeddhistisch Dagblad

Ontwart en ontwikkelt

Header Rechts

Vijftiende jaargang

Geluk

Boeddhisten voor Moeder Aarde bij De Rode Lijn Voorbij 

door

De organisatie: ‘Als bodhisattva’s willen we mindfulness, compassie, heling, geweldloosheid en vrede verspreiden ter bescherming van elkaar, alle levende wezens, de aarde en – op 8 november in het bijzonder – de mensen in Palestina. We zijn vastbesloten om met mededogen te reageren op onrecht. Onze geloften worden gedragen door een actieve beoefening die geweldloos verzet ondersteunt en de stemmen van de onderdrukten laat horen.’

Tibet – terug naar school

door

Stel je voor dat je met je kleinkind praat en dat het in een andere taal antwoordt.
Stel je voor dat je dat kind bent: gescheiden van je familie, soms honderden mijlen van huis, en leskrijgend in een taal die niet de jouwe is. Dit is de realiteit voor de één miljoen Tibetaanse kinderen die gevangen zitten in het koloniale kostschoolsysteem van China. Minstens 100.000 van hen zijn tussen de drie en zes jaar oud.

Boeken – de laatste 1000 dagen

door

Manu Keirse werd dit jaar tachtig. Hij verkocht meer dan een half miljoen boeken over verlies en rouw, sommige daarvan worden al tientallen jaren verkocht. Zo hielp hij een hele generatie lezers om met rouw om te gaan. Maar over de laatste fase schreef hij nog niet, tot nu. In dit boek pleit hij voor een andere omgang met het ouder worden. Tegenover de dagelijkse berichten over de kostprijs van de vergrijzing plaatst Keirse de weldaad van de verzilvering, want zilver is een kostbaardere kleur dan grijs. Hij vraagt meer contact tussen generaties en aandacht voor het intellectuele welzijn van ouderen, niet alleen voor hun lichaam.

In de storm

door

In je wilde rondgaan in de storm valt je oog opeens op een touw. Het valt je op dat dit touw niet zoals al het andere doelloos rondvliegt. Het wappert weliswaar alle kanten op door de harde windvlagen, maar het zit ergens vast. Je kunt niet zien waar de verankering is, maar dat het ergens stevig verankerd zit, is zeker. Nieuwsgierig pak je het touw vast om jezelf door de storm heen te trekken, op zoek naar de bron. Maar door het heftige gezwiept en gezwaai van het touw verlies je je grip en fladder je weer rond in de chaos.

B’eter – Vergeten groentensoep

door

Ik moest bij het schrijven van dit stukje denken aan het werkwoord morfen, het proces waarbij een beeld via een reeks tussenbeelden in een ander beeld overgaat. Mijn manier van koken is ook een soort morfen. Ik neem een recept, ik laat wat weg, en ik voeg iets toe. Zo zou ik wekelijks een stukje kunnen schrijven. Maar dat zou een beetje saai worden, dus volgende week kies ik iets heel anders. Maar deze succesformule probeer ik te onthouden: knoflook, gemberwortel, lente-ui, sesamolie, limoensap.

Geen dood, geen vrees – slot

door

Jan was geen theoreticus. Als de burelen van de reguliere zorgverleners gesloten waren, stond hij soms buiten de poort van een gevangenis een door het systeem vrijgelaten mens op te wachten, voorzag hem van de eerste levensbehoeften, aandacht, gezien en gehoord worden, en begeleidde hem ook de tijd erna op zijn weg. Kom van dat meditatiekussen af, riep Varamitra, boeddhistisch voorman en ooit hoofd van de dienst boeddhistische geestelijke verzorging de boeddhisten op.