Het was al laat en een van de monniken zat nog steeds over zijn boeken gebogen. De meester zei: ‘Zie je het al?’ ‘Nog steeds niet.’ De meester deed het licht uit en vroeg: ‘Zo beter?’

Er viel een lange stilte. Ineens riep de monnik: ‘Wel heb ik ooit.’ ‘Wat?’ ‘Kan u het licht nogmaals uitdoen?’ De meester haalde de schakelaar over waardoor het licht weer aan ging.

De meester vroeg: ‘Wat heb je nu bereikt?’ ‘Niets’, zei de monnik perplex. ‘Zeker weten?’ ‘Zelfs niet niets.’ ‘Heb je het niet-bereiken bereikt?’ ‘Zelfs het niet-bereiken niet.’

‘Wat nu?’ vroeg de meester. ‘Ik zal nooit meer geloven in de woorden van de leraar.’ ‘Geloof je dat?’ ‘Ik zal nooit meer geloven in de woorden van de leerling.’ ‘Geloof je dat?’ ‘Natuurlijk niet.’ ‘Geloof je dát?’ ‘Natuurlijk niet.’

‘En je boeken?’ vroeg de meester. ‘Ik zou ze verbranden als ik dacht dat het wat uithaalde.’ ‘Dan weet ik het ook niet meer’, zei de meester. ‘Dan weet ik het ook niet meer’, zei de monnik. ‘Waak zacht.’ ‘Waak zacht.’

 

Tip: Niet te geloven! De Linji lu

 

 

 

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

Categorieën: Hans van Dam Tags: de Poortloze Poort, niet weten, Poort 28, en zen 

Reageren is niet meer mogelijk

Menu