Ziet een berg? Hoor, ik regen. Spiritualiteit tussen aanhalingstekens.

Beste Hans,

Op de website van Zentrumculemborg zag ik dit gedicht:

Is er een berg, dan zien we een berg.
Als het regent, horen we regen.
Lente, zomer, herfst, winter:
Ochtend goed, avond goed.

Dat leek me wel iets voor jou.

Beste Yara,

Zien we een berg dan is er nog geen berg.
Horen we regen dan is er nog geen regen.
Lente, zomer, herfst, winter:
Wat heet goed.

Yara: Misschien helpt deze evergreen:

Eerst waren bergen bergen en rivieren rivieren.
Toen waren bergen geen bergen meer en rivieren geen rivieren.
Nu zijn bergen weer bergen en rivieren rivieren.

Hans:

Ziet, een berg. Ziet een berg?
Hoor ik regen? Hoor, ik regen.
Lente, zomer, herfst, winter:
Wat heet beter.

Yara: Voor mij zit jij vast in het tweede stadium.

Hans: Waarvan?

Yara: ‘Toen waren bergen geen bergen meer en rivieren geen rivieren.’

Hans: Toen waren stadia geen stadia meer.

Yara: Voor mij zijn bergen weer bergen en rivieren weer rivieren.

Hans: Zit jij vast in het derde stadium?

Yara: Een gewetensvraag: zie jij wat je denkt of zie jij wat is?

Hans: Denk jij dat je ziet wat is?

Yara: Jouw berg laat zich niet verplaatsen. Het ga je goed.

Hans: Mijn plaats laat zich niet verbergen. Ik zit hier goed.

Een jaar later

Beste Hans,
Ik heb veel tijd op je website doorgebracht en vastgesteld dat jij je wel degelijk bezondigt aan stadiumdenken. Zo maak je in Ghost busters onderscheid tussen het gezonde verstand, het spirituele verstand en het onverstand, waarbij het tweede het eerste vervangt, en (naar jouw oordeel bij hoge uitzondering) het derde het tweede. Meestal zijn er voor jou echter maar twee stadia: weten en niet-weten. In een bespreking van de donkere nacht van de ziel van Jan van het Kruis zeg je bijvoorbeeld: ‘Mijn uitgaan is reeds Zijn ingaan.’

Wel ga je heel vrij om met de diverse modellen, vind ik. Je zit er niet in vast. Je provoceert, maar gaat de strijd niet aan en blijft altijd dicht bij je hart. En al weet je heg noch steg, je wringt je niet in bochten maar stevent recht op je doel af. Dit is volgens mij in een notendop jouw spiritualiteit:

Eerst waren bergen bergen en rivieren rivieren.
Nu zijn bergen geen bergen meer en rivieren geen rivieren.

Wat zeg jij?

Hans:

Eerst waren bergen bergen en rivieren rivieren.
Nu zijn bergen ‘bergen’ en rivieren ‘rivieren’.

Yara: Dat komt op hetzelfde neer, toch?

Hans: Voor mij niet.
‘Nu zijn bergen ‘bergen’ en rivieren ‘rivieren’ is een samentrekking van ‘Toen waren bergen geen bergen meer en rivieren geen rivieren’ en ‘Nu zijn bergen weer bergen en rivieren weer rivieren.’
Want voor mij zullen bergen nooit meer bergen zijn, ook al zijn het dan weer bergen.
Rivieren zullen nooit meer rivieren zijn, ook al zijn het weer rivieren.

Yara: Dat snap ik niet.

Hans:

Krom is ‘krom’ en recht is ‘recht’
Goed is ‘goed’ en slecht is ‘slecht’

Strijd is ‘strijd’ en vrede ‘vrede’
Hart is ‘hart’ en rede ‘rede’

Ik ben ‘ik’ en jij bent ‘jij’
Vast is ‘vast’ en vrij is ‘vrij’

Heg is ‘heg’ en steg is ‘steg’
Doel is ‘doel’ en weg is weg

En ook het dichten
Gaat voorbij

De Waterberg

PolderspiritualiteitTussen aanhalingstekens

Deze tekst maakt deel uit van de doorlopende serie Wat is spiritualiteit?

 

Categorieën: Hans van Dam
Tags: , , , ,

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

Reageren is niet meer mogelijk

Menu