A small step for a man, a big step for a mind
Beste Hans,
Is niet-weten volgens jou een kwestie van bereiken of van ontvangen? Van oefening of van genade? Van eigenmacht of van anderkracht? Van inzet of van overgave?
Beste Imre,
Van opgave.
Imre: Wat opgeven?
Hans: Het weten opgeven. Het niet-weten opgeven. Het opgeven opgeven.
Imre: Dan ben je gauw uitgepraat.
Hans: Goeie definitie van niet-weten.
Imre: Uitgepraat zijn?
Hans: En uitgezwegen.
Imre: Is niet-weten iets dat je hebt bereikt of iets dat je hebt ontvangen?
Hans: Door te zeggen dat ik het niet-weten heb bereikt suggereer ik dat er een bestendige persoon is in een bestendige wereld die een bestendige, benoembare en beschrijfbare verandering in zichzelf heeft bewerkstelligd. Een drievoudige suggestie die haaks staat op niet-weten.
Door dit te zeggen suggereer ik dat er niet zoiets is als een bestendige wereld of een bestendige persoon die in zichzelf een bestendige, benoembare en beschrijfbare verandering heeft bewerkstelligd. Een drievoudige suggestie die haaks staat op niet-weten.
Door te zeggen dat ik het niet-weten heb ontvangen, suggereer ik dat er een bestendige en almachtige gever bestaat en een onmachtige maar bestendige persoon die uitsluitend door de inspanning, goedgeefsheid of het blote bestaan van eerstgenoemde een bestendige, benoembare en beschrijfbare verandering heeft ondergaan. Een drievoudige suggestie die haaks staat op niet-weten.
Door dit te zeggen suggereer ik dat er niet zoiets is als een bestendige en almachtige gever en een onmachtige maar bestendige persoon die uitsluitend door de inspanning, goedgeefsheid of het blote bestaan van eerstgenoemde een bestendige, benoembare en beschrijfbare verandering heeft ondergaan. Een drievoudige suggestie die haaks staat op niet-weten.
Door keer op keer te verwijzen naar een drievoudige suggestie die haaks staat op niet-weten suggereer ik dat er zoiets is als een bestendig niet-weten dat het best tot uitdrukking komt door niet-suggereren. Een tweevoudige suggestie die haaks staat op niet-weten.
Imre: Ik zie je probleem.
Hans: Wat jij een probleem noemt is voor mij een oplossing, namelijk een manier van denken en spreken die zichzelf consequent ondermijnt.
Helaas suggereert het woord oplossing meteen weer een bestendig probleem in een bestendige wereld en een bestendige oplossing door een bestendig persoon. Een viervoudige suggestie die haaks staat op niet-weten.
Door dit te zeggen suggereer ik weer dat het bestaan onbestendig is of dat de mens en de wereld leeg zijn en dat we vooral niet moeten doen alsof het anders is. Een viervoudige suggestie die haaks staat op niet-weten.
Wat maak jij van deze praat?
Imre: Volgens mij wil jij laten zien wat je je op je hals haalt door je af te vragen of niet-weten een kwestie is van bereiken of ontvangen, oefening of genade, eigenmacht of anderkracht, inzet of overgave.
Hans: Niet-weten is een kwestie van geen-kwestie.
Imre: Dan hou je weinig woorden over.
Hans: De holle raak je kwijt, de volle hou je over.
Imre: Maar wat je ermee moet?
Hans: De grenzeloze ruimte tussen de woorden onder woorden brengen?
