Katieïsmen
Het Halve Werk leidt niet 1, 2, 3, 4 tot niet-weten en het Hele Werk 5, 6, 7, 8 ook niet.
Meestal leidt gedachte-onderzoek alleen tot bevestiging of vermenigvuldiging van je lievelingsgedachten.
Soms leidt gedachte-onderzoek tot het vervangen van lievelingsgedachten door een kleiner aantal andere, die voor eeuwig waar worden gehouden omdat ze voor eeuwig vrijgesteld zijn van onderzoek. Dat zie je in advaita, je ziet het in dzogchen, je ziet het in zen.
En je ziet het bij Byron Katie, die onvermoeibaar haar spreuken herhaalt en verhandelt als Byron Katie’s ‘Katieisms’ Inner Wisdom Cards.*
* In dit boek gebruik ik het woord Katieïsme losjes voor ieder gevleugeld woord van Byron Katie, niet alleen voor de spreuken in haar spreukendoosje.
Katieïsme
Hoe je ze ook noemt, stokpaardjes zijn stokpaardjes en hinniken is hinniken.
Zolang het denken zichzelf niet overdenkt blijft het in zijn eigen sop gaarkoken. Uiteindelijk kookt het droog en versteent het tot een isme.
Zolang Het Onderzoek zichzelf niet onderzoekt is het gewoon het volgende geloof – katieïsme.
Katieïsme, dat is een setje standaardvragen, een stapeltje zelfhulpboeken, een doosje aforismen, een tikkeltje idealisme, een vleugje filosofie, een likje niet-weten, een snufje god, een outcrowd van goedgelovigen die er grif voor betaalt en een incrowd van vertrouwelingen* die er leuk aan verdient.
* Aangeprezen als certified facilitators.
Denken zonder stokpaardjes
Wat ik van het katieïsme moet vinden weet ik niet en wat jij ervan vindt moet je zelf weten. Het is er en het zij zo.
Ik onderzoek het katieïsme alleen maar omdat ik iets nodig heb om me tegen af te zetten.
Om de lege leer tegen af te zetten, bedoel ik, die nou eenmaal geen inhoud heeft om uiteen te zetten.
De lege leer, wat is dat nou weer?
Gewoon een ander woord voor niet-weten.
Niet-weten is gewoon een ander woord voor denken zonder stokpaardjes.
