Er was eens een meisje dat helemaal niet kon mediteren. Iedereen in de hele wereld wel, en ze deden niet anders, dag na dag, jaar in jaar uit. Ze zaten daar maar en ze zaten daar maar van hun eerste zucht tot hun laatste haar.

Het meisje intussen, ze danste en sprong en ze lachte en zong tot de laatste gong, zo blij als een kind dat ze niet mediteren kon.

Deze tekst maakt deel uit van Poort 42 van de serie Niet om door te komen! De Poortloze Poort van Hans van Dam. Illustraties: Lucienne van Dam. De Poortloze Poort als boek. Alle publicaties van Hans van Dam in het Boeddhistisch Dagblad.

 

 

Categorieën: Hans van Dam
Tags: , ,

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

Reageren is niet meer mogelijk

Menu