Ik ben het begin zonder einde
Ik ben de plek waar liefde woont
Ik word houvastloos gedragen
en woordeloos bemoedigd

Op deze plek
is alles zonder onderscheid
hetzelfde
en eindeloos divers

Ik ben de plek waar haat en liefde
zich moeiteloos verhouden
Als dragers van dezelfde vreugde
Waar, door niet te kiezen
Over alles wordt beschikt

Op deze plek,
Ben ik geworteld zonder vast te zitten
In vrijheid verbonden met
al wat is
Hier rust ik met grenzeloos vertrouwen op
bodemloze grond

Op deze plek wil ik mij enten
Ontluiken en tot wasdom komen
De wereld omarmen
met duizend armen
en nog meer

Deze plek
Waar ik ben zoals bedoeld
Wil ik bezingen,
bejubelen en
Laten doorklinken in elke vezel van mijn bestaan
In alles wat ik doe en laat

Op deze plek wil ik present zijn
Zonder van mijn plaats te komen
Ik wil delen, dienen, bezingen,
Buigen, bidden, danken

Op deze plek
Waar ik liefde ben
Wil ik als waardig wezen
Mijn grootsheid
Volmondig en bescheiden vieren

Gedicht van Monique van Osch – gemaakt tijdens een drieweekse dzogchen retraite.

 

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

Reageren is niet meer mogelijk

Menu