Ongeveer tweehonderd jaar geleden publiceerde Ludwig Feuerbach zijn boek Het wezen van het christendom. Dit boek corrigeerde veel aspecten van het Duitse Idealisme en legde een stevige materialistische basis voor het dialectisch materialisme. Aan de kritiek op het eerste werd verder gewerkt, aan de opbouw van het tweede bouwden Marx, Engels en Joseph Dietzgen voort.
Die verwerking van de basis die Feuerbach legde kwam maar in beperkte mate van de grond. Dit manco kan nu worden rechtgezet. Bij uitgeverij Damon is zojuist verschenen: Feuerbachs hoofdwerk. Het wezen van het christendom. Voor het eerst in Nederlandse vertaling en meteen als volledige versie van 313 pagina’s. Het boek opent het boek met een stevige historische inleiding, waarin ‘aangetoond’ wordt hoe Feuerbach aan de mens zijn plaats in de kosmos teruggeeft. Een uiterst actueel thema in de huidige tijd van grote spanningen. Kortom, maak gebruik van de filosofische tool die Feuerbach geruime tijd geleden al aanbood.
Heeft God de mens geschapen? Of heeft de mens God geschapen? Dat is de centrale vraag in Het wezen van het christendom (1841), het hoofdwerk van de Duitse filosoof Ludwig Feuerbach. Dit boek wordt algemeen beschouwd als een van de belangrijkste en invloedrijkste godsdienstkritieken in de moderne filosofie. Hierin benadert hij religie vanuit een humanistisch perspectief en onderzoekt hij het idee dat goddelijkheid een uiterlijke projectie is van onze idealistische menselijke aard. Feuerbachs scherp geformuleerde standpunten waren van enorm belang voor de ontwikkeling van de moderne menswetenschappen.
De uitgever heeft kosten noch moeite gespaard, dus húp, op naar de boekhandel.
