Er zitten barsten in de wereld en dat hebben wij gedaan. Ons denken in tegenstellingen — mens tegenover andere levensvormen, man tegenover vrouw, wit tegenover zwart, techniek tegenover natuur — heeft geleid tot een wereld die de wereld niet meer is. Laten we niet naïef zijn; het zijn barsten die niet gerepareerd kunnen worden, het zijn wonden die niet helen. Ze vragen niet om ‘oplossingen’. We moeten volgens de barsten leven en met zorg en aandacht zoeken naar het leven dat deze wonden mogelijk maakt.
Vanuit de filosofie van Spinoza, Deleuze en Serres, de literatuur van Murakami, het posthumanisme, nieuw materialisme en ecofeminisme begint Rick Dolphijn met wat ons, dwars door alle tegenstellingen heen, verbindt: de materie. Vanuit die verbinding laat hij ons een wereld zien die levendiger, warmer en vriendelijker is. Zoals de landmeter die na de vloed het nieuwe land verdeelt onder alles wat leeft, laat deze meditatie zich lezen als een voorstel om onze gehavende wereld te omarmen en tot de mooist mogelijke te maken.
Rick Dolphijn is filosoof en universitair hoofddocent bij de faculteit Media en Cultuurwetenschappen aan de Universiteit Utrecht en Honorary Professor literatuurwetenschappen aan de Universiteit van Hongkong.
