Het is wetenschappelijk bewezen dat bèta endorfine een stof is die ons een geluksgevoel geeft.
De stof kan op verschillende manieren opgewekt worden, onder andere door meditatie, maar ook door een gezellig avondje of seks. Betekent dat dat ons geluk iets wetenschappelijks is? Komt er binnenkort een bèta endorfinepil op de markt? Ik heb altijd beweerd dat het verschijnsel bèta endorfine een prettige bijkomstigheid van meditatie is en een valkuil. Geluk is niet eeuwigdurend! Zo als duisternis de voorwaarde voor licht is, zo is ongeluk de voorwaarde voor geluk. Eeuwig geluk nastreven is een waanidee, tenminste als je geluk ziet als afwezigheid van ongeluk. Als je gelukkig met je ongeluk bent…Nee, het gaat om iets anders, tevredenheid komt dichter bij wat ik bedoel, het gaat om ontwaken. Iedereen kent de volgende uitspraak wel: ‘Een boeddhabeeld mag je niet zelf kopen, dat moet je cadeau krijgen’. En als je dan vraagt: ‘Waarom?. Is het antwoord: ‘Anders brengt hij geen geluk.’
Boeddha draait zich om in zijn graf, Boeddha die het leed in deze wereld blootlegde, zijn vier edele waarheden, hebben niets met deze vorm van geluk te maken. De vier edele waarheden leiden naar inzicht, ontwaken en uiteindelijk nirwana. Het heeft niets te maken met het gelukzalige gevoel die bèta endorfine veroorzaakt. Een doos chocola leeg eten is minder schadelijk dan bèta endorfine. Bèta endorfine is net zo’n ine als heroïne, cocaïne, amfetamine, enz. De valkuil waar ik het over heb is het najagen van dit geluksgevoel. Meditatie behoort gericht te zijn op het doorgronden van dat wat je geest je voorspiegelt. Niet: ‘Spiegeltje spiegeltje aan de wand, wie is het gelukkigste van het land’, maar: ‘In een lege spiegel kijken’, daar is moed voor nodig. Jezelf loslaten in plaats van op zoek te gaan naar jezelf. Loslaten betekent geen houvast meer hebben.
En dat is nog maar het begin.
In de tijd dat ik in Leiden een daklozenkrant in het leven had geroepen en intensief met verslaafden omging, was er een meisje van een jaar of 19 die verslaafd was en het volgende gedicht maakte:
“Geen gevoel, dat is ook een gevoel.
Het gevoel van geen gevoel”.
En ze ondertekende met: “Painfull Love”
Dit gedichtje gaat tot op het bot. Maar het gaat niet tot op het merg.
Het is een vingerwijzing die tot op het bot gaat, maar een kreet van machteloosheid die door merg en been gaat? En….de wetenschap zal vast wel een tabel hebben om kreten van machteloosheid in te delen in categorieën.
Samen met alle wezens in het universum verwerf je boeddhaschap.
