Boeken – Uit de losse pols

Het poëtisch-proza en de beschouwingen in deze bundel van Ronald Hermsen zijn regelmatig haast transparant. Teksten over grondeloos bestaan, maar geschreven in de alledaagsheid, de verdichting, waarin het soms worstelen is, waarin het kan schuren en scheuren.

De lezer zal mogelijk levensthema’s herkennen. Misschien wordt ook een pad zichtbaar, losjes gerangschikt in hoofdstukken die elkaar hier en daar overlappen en ook niet per se chronologisch zijn, want zo recht van A naar B gaat een mensenleven niet.

Uitgever Gerolf T’ Hooft schrijft in zijn voorwoord:

‘Bij sommige manuscripten is al na een paar zinnen duidelijk of de auteur zijn onderwerp beheerst of niet, en in staat is de lezer binnen te voeren in zijn kennis- en ervaringswereld. Toen Ronald Hermsen ons zijn ‘reflecties’ toestuurde, was ik geraakt door de directheid en de poëtische zeggingskracht van de afzonderlijke teksten, maar als geheel kon ik er lange tijd moeilijk vat op krijgen: de samenhang, richting, opbouw en bedoeling waren niet meteen duidelijk.

Pas na herhaalde lectuur, in willekeurige volgorde, ontdekte ik te maken te hebben met een vorm van proza die zich van de gebruikelijke lineaire lees- en schrijfstructuur onderscheidt door zijn wezenlijk holografisch karakter. Elk fragment apart bleek een facet van een fijngeslepen edelsteen waarin zich het geheel op een specifieke manier manifesteert; in ieder deel was het geheel aanwezig!

Uiteraard toonde zich een ontwikkeling in de tijd, maar die was niet van wezenlijk belang; aan het begin was het eind reeds in beeld – de bloem diende zich alleen nog maar te ontplooien, bloemblad na bloemblad, in een zinderende herhaling van een en hetzelfde inzicht. De ordening van de onderdelen is echter niet willekeurig; uiterst zorgvuldig heeft de auteur de diverse facetten naast elkaar geplaatst, vanuit het diep doorleefde besef dat stappen in de tijd weliswaar ná elkaar worden gezet, maar vanuit de essentie beleefd worden als één grandioze tijgersprong, dwars door het membraam van de dualiteit – eens en voor altijd.

Mijn aanvankelijke fascinatie als uitgever werd rijkelijk beloond. Deze bundel reflecties over ‘grondeloos bestaan’ is als een flesje hooggedoseerde homeopathische pilletjes die lichaam en geest aanzetten tot het van binnenuit opwekken van helderheid en inzicht. Dit ‘levens-supplement’ kan zonder gevaar voor bijwerkingen ingenomen worden; baat het niet, dan schaadt het niet. Een bijsluiter is overbodig. Toch wil ik waarschuwen: er is een kleine, maar niet te verwaarlozen kans, dat sommige lezers ‘met weinig stof in de ogen’ als gevolg van het lezen van deze teksten een persoonlijke transformatie ondergaan en de werkelijkheid leren zien als door de ogen van de schrijver. Dan is het wonder van de overdracht opnieuw geschied. Ik ben benieuwd hoe het u vergaat…’

De afbeelding op de omslag en de zestien in het kleurenkatern van het boek zijn werken van kunstenaar Loes Vreedeveld, een decennialange vriendin van Hermsen. Haar werk staat volledig op zichzelf en is tegelijkertijd een verrijking van de teksten.

Het poëtisch proza en de beschouwingen in deze bundel zijn bijna transparant. De teksten gaan over ‘grondeloos bestaan’, maar geschreven vanuit de werkelijkheid van het alledaagse leven, waarin het soms worstelen is, waarin het kan schuren en scheuren. De in deze bundel samengebrachte teksten ontstonden tussen 2004-2021, een periode waarin veel veranderde in het leven van de auteur. De thema’s die erin worden behandeld zullen door de lezer makkelijk worden herkend. Misschien is ook een pad zichtbaar, losjes gerangschikt in vier hoofdstukken die elkaar hier en daar overlappen en ook niet per se chronologisch zijn, want zo recht van A naar B gaat een mensenleven niet.

Ronald Hermsen (1962) werkt sinds 1992 als zelfstandig publicist en vertaler van boeken op het gebied van levensbeschouwing, filosofie, psychologie, wetenschap en hun raakvlakken. Hij vertaalde meer dan zestig boeken en schreef er zelf acht. Daarnaast was hij eindredacteur van de tijdschriften Bres en Herademing. Hij bedacht en gaf de cursus ‘Schrijven als zelfexpressie’, organiseerde en begeleidde wandelretraites in binnen- en buitenland, en verdiepingsavonden rond een boeddhistische tekst.