Jan Veenendaal – Geen dood, geen vrees (10) – Overgave, vrij zijn

De titel van dit stukje kostte veel denkwerk. Alternatieven genoeg zoals: overgave als weg van vrijheid; overgave als weg naar vrijheid: overgave, de weg naar vrij zijn; overgave, pad van vrijheid; etc., etc. …

Overgave aan de situatie waarin je verkeert is een kunst, met name als je ziek bent. Zo zat ik niet in elkaar. In iedere situatie een mogelijkheid zien om deze naar mijn hand te zetten was altijd de uitdaging. Wat heb ik er een plezier van gehad, én wat heb ik er ook schade mee aangericht. Zowel in privé als zakelijke omstandigheden.

Overgave aan een ongeneeslijke ziekte is niet makkelijk. Zeker wanneer je weet dat er nieuwe mogelijkheden van behandeling op punt van doorbreken staan. Komen die op tijd, wat zijn die en wat zijn de mogelijke bijwerkingen? Kom ik ervoor in aanmerking?

Overgave is voor mij een kunst. De persoonlijke begeleiding op haptonomische basis die ik van Elly krijg helpt me daar iedere week. Ik ben erg dankbaar. Met een lichte massage kom ik in diepe rust tot heelheid en prachtige inzichten.

Overgave was het inzicht dat ik deze week kreeg. Ik zakte dieper en dieper in het matras, mijn armen naast me mijn handen open met de palmen naar boven. Een bijzondere zwaarte kwam in mijn lichaam, ik kon mijn armen en benen niet meer optillen, en daar was ie, de overgave. Wat een heerlijk gevoel. Een leeg hoofd, niets meer kunnen, niets meer hoeven. In verbinding met alles, met iedereen. Interzijn.

Overgave = vrij zijn. Wat een feest! Het is als een diepe meditatie en net als de momenten van vrij zijn die ik eerder heb beleefd zoals die keer dat ik vanaf Terschelling de Waddenzee inliep en in volledige stilte alles een was. Ik was de zee, ik was de grond waarop ik liep, ik was de vogels die ik hoorde en zag. Zo’n heelheid, zo’n eenheid, ik had zo door kunnen lopen.

Het volgende gedicht schreef ik erover:

Kom

Daar waar we diep verbonden zijn
Met elkaar, in elkaar
Daar waar geen afgescheiden ik is
Daar waar jij en ik een zijn
Waar alles is
Daar waar niets is
Niets meer is
Niets hoeft

In dat veld, in die leegte
Daar wil ik zijn, kan ik zijn
Zonder ik, zonder jij
Zonder wij, zonder ons
Daar, daar spelen we

Kom!

Overgave is een van de sleutels om in dat veld te kunnen zijn. Daar kunnen zijn gun ik iedereen van harte. Je kunt het, kom spelen, laat de sluier van onwetendheid van je afglijden, wees een licht voor de wereld.