Bruine bonen. Ze hebben een slechte naam. Bruine bonen worden geassocieerd met armoede. Bekend is de uitspraak ‘Ik bid nie veur brune bonen’ van Bartje, hoofdfiguur uit de boeken van Anne de Vries.
Columns
Het jaar 2023 – dag 97 – leukpasen
Leuk Pasen, dat maak ik zelf wel uit.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
VrijdagZindag – Identiteiten
Samenlevingen veranderen. Nog steeds werkt de verzuiling door in politieke partijen, zorg, media en onderwijs, al is het meestal alleen in de naam. Maar de zuilen lijden al decennia aan betonrot. En dat terwijl er nog altijd geen nieuw systeem is. Vandaar twintig partijen in de Tweede Kamer, elk met hun eigen identiteit – die soms per tweet verandert.
Voorbij leven en dood
Tijdens vipassana-retraites wordt veelal ‘het Satipatthana Sutta’ als basis gebruikt. Het is mijn ervaring dat bij de contemplatie op het lichaam met name het onderdeel van het vergaan van het lijk in verschillende stadia niet voorkomt tijdens retraites die ik gevolgd heb, bij toch heel wat verschillende leraren.
Het jaar 2023 – dag 96 – nieuwemoeder
De moeder die niet de wereld introk.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Edel – Bestaat Guanyin?
Bestaat Guanyin? In het theravada is er helemaal geen Guanyin. Het theravada kent ook geen Lotus Sutra of Avatamsaka Sutra of Hart Sutra. Blijkbaar geloven zij niet in Guanyin.
Het jaar 2023 – dag 95 – vrouwpraat
Praten vrouwen meer dan mannen?
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Guy – De aandacht van satipatthana (5)
Satipatthana is geen ‘gewone’ aandacht. De alertheid waar het hier over gaat is een bijzondere, gesofisticeerde opmerkzaamheid. Het is een priemende aandacht. Een aandacht die als een pijl het lijf doordringt. Een aandacht die pijn doet. Penetrerende aandacht.
‘Evam me sutam’, aldus heb ik gehoord – uposatha
Al van in de tijd van de Boeddha vormen de uposatha de ruggengraat van het boeddhistische jaar.
Tijdloos
…
Het jaar 2023 – dag 94 – goastok
Gegaan, gegaan, uit Twente weggegaan
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Nooit vanzelfsprekend
Kennen jullie dat gevoel van vanzelfsprekendheid? Elke ochtend ontbijt, elke avond een bed om in te slapen, een lichaam dat zo ongeveer doet wat je wil, als het mooi weer is allen in de file naar zee, in juli Tour de France. In het huis van mijn ouders beschouwde ik de schoorsteenmantel als vanzelfsprekend. Die […]
