En de Noordkromp natuurlijk vergeten? Geen tijd of zin voor schelpen. Maar de ware nieuwsgierige man en vrouw, de echte scharrelaar kan het niet laten. Zeiden we net tegen elkaar nu geen oog te hebben voor de schelpen in het mulle zand, we wisten eigenlijk beter. De mens als scharrelaar is heus wel dichtbij, een blik op de grond is toch voldoende?
Jasper Schaaf
Das Kapital van Karl Marx volledig in het Nederlands vertaald
Over de grote problemen door en van het stelsel van de kapitalistische economie weet ‘Het Kapitaal’ veel te zeggen. Veel dat de discussies van vandaag kan helpen verdiepen. De vermeende eeuwigheid van het kapitalisme wordt hier grondig ter discussie gesteld.
Is dat nu een zinvolle Nederlandse bijdrage aan de discussie?
Om zekerheden in te bouwen pleit Gupta voor iets radicaals: het instellen van de universele grondwet, dus een wetgeving voor heel de wereld. Gupta denkt dat hiermee zwakkere vormen van ‘eerlijke afspraken’ overbodig kunnen worden, vervangen door hardere juridische vormen.
Jasper – Dialectische negatie
Een voordeel van het dialectisch model is dat het helpt breed te kijken. Van de maatschappij of bijvoorbeeld de economie kunnen veel aspecten in hun ontwikkeling worden benoemd en kan hun werking worden ingecalculeerd. Bijvoorbeeld kan in de politiek breed leren kijken nieuwe inzichten opleveren, voor de korte en langere termijn, rekening houdend met de maatschappelijke gelaagdheid.
Milieucrisis maakt samenwerking nog noodzakelijker – bosbranden
Dringt het inmiddels echt door bij de politici en andere beleidsmakers? Moeten de ingrepen versus de opwarming niet veel robuuster en op meer fronten tegelijk? En verdienen de in veel landen nu actieve groepen jongeren en ouderen die strijden voor een sterkere klimaatpolitiek niet veel meer steun? Het zijn de voorhoeden van een generatie die klimaat en milieu hoog in het vaandel hebben staan.
Een passend sociaal verhaal voor de nieuwe tijd
De gebundelde kracht die nodig is voor de grote verandering is dit keer – in Nederland – een Commissie over armoede. De Commissie Sociaal Minimum. Of liever tegen de armoede. Ingesteld door de Tweede Kamer, zeg maar de regering, althans een groot deel ervan.
Hoe zit het met de vooruitgang op de Wadden?
Op de website van de Waddenvereniging van enkele dagen geleden lees ik dat er nog steeds veel afvalwater geloosd wordt, afkomstig van ‘bijna zestig’ bedrijven. Vervuild water.
De zware grond van Palestina
De zanger Tom Waits heeft een lang lied geschreven over de weg naar de vrede voor Palestina, ‘The Road To Peace’. Hij zingt onder meer over de dood van moeder en kind door een Israëlische helikopteraanval. De bemanning zou niet geweten hebben waarop en op wie ze schoten. Vragen die helemaal actueel zijn, de moorden van vandaag, vertolkt in een lied over de moeizame weg naar de vrede. Een weg, een gemankeerde weg, nog vol met vragen, geweld en dagelijks nieuwe slachtoffers.
Op alle terreinen van het leven?
Ineens heeft de mensheid het door, de nieuwe ontwikkelingen van de computer gaan grote consequenties hebben voor alle leven, zeker dat van de mens. En daar hadden we toch niet om gevraagd? Alle schrijvende schrijvers reageren nu tegelijk. Kunstmatige intelligentie, de woorden bestaan al lang, maar de daden blijken nu verstrekkend. Alles kan, misschien niet vandaag maar dan toch morgen wel. De overrompelende snelheid van de geest uit de fles zal nog heel veel losmaken.
Jasper – Leuke wetenschap met schelpen
Er is tegenwoordig wel eens wat te doen over corrupte of nepwetenschap. Discussies die kunnen oplopen, mede omdat ideologisch verstopt allerlei bijbedoelingen worden meegesmokkeld. De wetenschap als crisisproduct, gestoeld op onzekerheid?
Jasper – Vrouwen in het Zwart in Groningen
Het internationale netwerk ‘Vrouwen in het zwart’ (ViZ) begon als beweging in Israël. In januari 1988, één maand na het uitbreken van de eerste Intifada, kwam een aantal Palestijnse en Israëlische vrouwen samen. Op het drukste kruispunt van Jeruzalem begonnen ze – in het zwart gekleed – demonstratie tegen de Israëlische bezetting van Gaza en de Westoever. De eerste stille wake was een feit.
Leve het voorzorgprincipe, én de pacifist
Pas stond het weer in de krant. Pacifisme bestaat niet meer. De pacifist is dood. Vroeger ja vroeger hadden we een Pacifistisch-Socialistische Partij (PSP) en vele in de samenleving ‘loslopende’ critici van leger en militarisme. Misschien huizen daarvan nog wat restanten diep in de krochten van GroenLinks. Maar nu het zo plotseling oorlog is zie je ze niet, enkelingen daargelaten.
