Van de regering Jetten moeten we langer doorwerken. Voor elk jaar dat de levensverwachting stijgt werken we -niet ik als Vutter- een jaar langer door, tot boven de zeventig jaar. Niet de gezondheid en levenslust van de arbeider staat voorop maar de poen. AOW en pensioen zijn bij een vroegere pensionering niet meer te betalen, zegt Jetten. Kille cijfers bepalen de toekomst van de Nederlandse mens.
De afgelopen dagen schieten me allerlei zaken op het gebied van toekomstige pensionering door het hoofd.
- Is er in onze toekomstige maatschappij met het oprukken van AI nog voldoende werkgelegenheid in de toekomst? Bedrijven zijn nu al aan het inkrimpen en ontslaan werknemers die plaats moeten maken voor AI.
- Zitten werkgevers te wachten op een vergrijzing van hun arbeidersbestand? Jonge werknemers zijn goedkoper en kan de regering in ons kapitalistische systeem druk zetten op die bedrijven om senioren aan boord te houden?
- Het klinkt chagrijnig maar naar de baas gaan is voor velen een dwang, geen drang. Toen ik in een arbeidersgezin geboren werd had ik als dikke baby kunnen weten dat die dwang mij wachtte. Werken en geld verdienen om in leven te blijven, eten en kleding te kunnen kopen, huishuur of hypotheek te kunnen betalen, vakanties te doen, leuke dingen doen. Of niet leuke dingen te doen.
- Ik heb geluk gehad met het soort werk dat ik deed en doe als journalist. Met mijn persbureaus werkte ik voor nationale- en internationale media en in loondienst had ik als onderzoeksjournalist bij de dagbladen veel vrijheid. Maar hoeveel mensen gaan er graag naar hun werk? Ik ken een wetenschapper die aan een universiteit doceert maar het liefst, zo vertrouwde hij me toe, postbode was geworden. Zijn omgeving stond hem dat niet toe. En zo ken ik er meer. Dwang, geen drang.
- Welke bedrijven zijn er in onze maatschappij in de toekomst. En hoeveel werknemers?
- Hoeveel vakantiedagen krijgen senior werknemers per jaar? Tweehonderd? Lichaam en geest zijn niet van beton.
- Ze zijn al vaak aan het woord geweest, de politiemensen, brandweerlieden, artsen en andere hulpverleners, leraren die elke dag weer de moed moeten opbrengen om aan de slag te gaan. Is de toekomst zo dat als je de politie belt er een agent in een scootmobiel voor je deur staat? Dat bedrijven veredelde bejaardenoorden worden?
- De krijgsmacht wordt uitgebreid. Gaan die militairen na hun zeventigste ook hun wapens leegschieten op de vijand? Opa die het vaderland verdedigt?
- Nog niet zo lang geleden en mogelijk nu nog wel bouwde je je pensioen op in veertig jaar en daarna kon je er rond je vijfenzestigste van genieten. Vrije tijd is heerlijk, je tijd zelf kunnen indelen zonder dwang of drang. Vrijheid ervaren en geen knecht zijn van een kapitalistisch systeem dat er op uit is winst te genereren, meer niet. Zoals Aegon dat naar de VS verhuist omdat daar meer winst gemaakt kan worden.
- Het gaat niet alleen om de fysieke toestand van werknemers, na meer dan vijftig jaar werken kan de geestelijke accu helemaal leeg zijn? Of al veel eerder. Hoe lost Jetten dat op? Wanneer gaat hij met pensioen?
- En natuurlijk staat het ouderen onder ons die plezier hebben in het werk vrij dat zo te blijven ervaren, ook in de toekomst. Als de baas dat okay vindt. En zij ook.
- Vrijwilligerswerk is ook leuk om te doen, zonder dwang of drang. Of lekker van je kleinkinderen of hond genieten, of geen kleinkinderen of hond, lekker op een bankje zitten of een bakkie doen. Arbeid is verplichtend. Onvrij.
- Democraten66 is dat ook niet een mooie leeftijd om te stoppen met werken?
Er speelde nog meer door mijn hoofd, maar dat is voor later. Nog eentje dan: Arbeidersmacht laat van je horen. Ontwaakt… Zo klonk het vroeger.
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Laten we een eind maken aan oorlog en geweld, stop de wapenhandel.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Geef een reactie