De haan van de buren kraait opnieuw drie maal. Het beest heeft het druk door mijn ontkenning dat ik een volger van de Boeddha ben. Nee, ik ken die man niet. De laatste week spreken mensen mij aan op de gebeurtenissen in het boeddhistische Birma, waar het leger als reactie op een aanval van het Rohingya bevrijdingsleger op politieposten en legerbases al meer dan vierhonderdduizend moslims de grens met Bangladesh over joeg. Jullie zijn een mooi zootje, zeggen de beschuldigers dan. In het begin zei ik nog tegen mijn verbale belagers dat boeddhistische soldaten niet bestaan en ik kreeg het eelt op mijn tong door uit te leggen wat niet uit te leggen valt. Ik werd er beroerd en doodziek van.
Dus als ze me nu aanspreken op mijn volgerschap van de Boeddha zeg ik dat ik Nederduitser ben. Veertig jaar geleden kon je dat beter niet zeggen, maar sinds Rutte en Merkel zulke goeie maatjes zijn is het niet meer ongepast. Ik heb een kopie gemaakt van het doopbewijs waaruit blijkt dat ik Nederduits gedoopt ben in de Grote Kerk in Bunkerstad. Toch geloven ze mij niet, de vragers. Enkelen zagen mij in het verleden in een boeddhistische gompa of in een zaaltje in Hillegersberg waar ik mediteerde bij Tegen de Stroom in. Of op de Coolsingel waar ik het BoeddhaMagazine te koop aanbood. Maar ik ontken glashard, en de haan maar kraaien. Nee, ik ken die man(Boeddha) niet, blijf ik volharden.
Het is tegenwoordig geen pretje om je boeddhist te noemen met al die seksschandalen in de boeddhistische gemeenschap wereldwijd. En het fysieke geweld door boeddhisten in Bhutan en Birma tegen andersdenkenden. In gompa’s en andere boeddhistische gebedscentra laat ik me niet meer zien. Ik praktiseer als hagenprediker in een weiland bij Rhoon. Feind hört mit! Een hagenpreek is een predicatie in het open veld in de eerste tijd van de reformatie. Deze werden in de Nederlanden veel gehouden door calvinisten in 1566 de volgende jaren, omdat openlijke geloofsuitoefening hun verboden was. Het wordt steeds drukker in dat weiland.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, heimwee naar Chef, de Kloosterbunker, Bunkerstad, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord. Breken met de familie. Het haten van planten en groenten. Aantijgen of beschuldigen. Het stopzetten van gedachten.
p.klene zegt
Beste Joop, Leven is lijden sprak onze leraar ooit, en of je door de hond of door de kat bent gebeten het doet gewoon zeer. Ik word nog niet aan gesproken door lieden die mij als boeddhist verantwoordelijk houden voor wat een zooitje losgeslagen criminelen in Birma uitvreten . Uiterlijk is het natuurlijk een prachtig land, maar ik hoef er niet heen op vakantie, zo ik zou kunnen, ik blijf gewoon boeddhist van Nederlandse origine…