Nee, ik kan niet zeggen waar ik zondagmiddag was, noch met wie en ook de reden niet van mijn reis en het zijn daar. Daar gaat het ook niet om. Ik was er gelukkig, zeer gelukkig. Een maand lang heb ik naar die ontmoeting toegeleefd en toen ik zondagmorgen uit de mand stapte wist ik dat ik om half twee in de auto zou stappen en weg zou rijden. Vlakbij de bestemming overviel mij de zeventiger jaren sfeer, een sfeer van vrijheid, blijheid, ongedwongenheid op weg naar een nieuw zijn. Geen gevaar te duchten. Onbevangenheid. Binnen slurpte ik in een boeddhistische sfeer groene thee met gember en voelde een grote verwantschap met de anderen. Dat is wat ik te melden heb.
