Het jaar 2024 – dag 113 – knieonwel

Ik dacht eerst dat ze onwel werd, in elkaar zakte, toen ik de beelden van de jonge vrouw onlangs zag, in het openbaar geknield voor een man. Waar bleef de ambulance? Hebben Oranjes geen recht op ziekenvervoer?

Later bleek dat prinses Amalia twee reverences -kniebuigingen- maakte voor de koning van Spanje Felipe. Omdat deze hoger in rang was dan zij, zo is door henzelf bedacht. Hoezo hoger – in een door mensen gecreëerd en afgrijselijk sprookje. We leven toch in 2024 waarin vrouwen hun rechten opeisen. Is dat emancipatie? Is dat een goed voorbeeld geven? Geldt die strijd niet voor wat koninklijk bloed wordt genoemd? Als het toch moet om je sympathie te tonen kan een knuffel toch ook. Of een dikke kus. Het is toch familie van mekaar. ‘De koning van Hispanje heb ik altijd geëerd.’ Hoe kreeg ze het bedacht, die flauwekul.

Het gebeurde aan het eind van een staatsbezoek dat Felipe met zijn vrouw Letizia aan Nederland bracht. Het bleef daarna opmerkelijk stil. Geen XR-rebellen die opkwamen voor vrouwenrechten, geen vrouwenbewegingen die het door de knieën zakken voor een man door een vrouw niet-geëmancipeerd vonden. Helemaal niks.

De overgrootmoeder van Amalia koningin Juliana heeft zich vast in de grafkelder in Delft boos gemaakt op haar achterkleinkind. Zij had het niet zo op protocol en schafte de reverence terecht af. Het was al onrustig genoeg met een man die een deugniet was. Een onlangs uitgezonden serie over de Oranjes geeft daar een goed beeld van en van de rest van deze familie die er vele eeuwen lang altijd in slaagde macht en kapitaal te vergaren.

De populariteit van het koningshuis – kosten tussen de 60 en 80 miljoen per jaar, wonend in paleizen, geen voedselbank nodig, is aan het zakken. Die van Maxima lag een paar jaar geleden boven de tachtig procent, nu rond de vijftig. Het is een aardig gezin, zeker, liefhebbende ouders ook. Maar ik kan ook heel goed zonder die koninklijke familie leven. En zakken doe ik in de lift.

Moge iedereen gelukkig zijn, met name jij.
Vrede en alle goeds.
Moedig voorwaarts!

BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.