Feyenoord is kampioen, het is mijn cluppie. In mijn werkruimte hangt aan een muur een enorme foto van een Amsterdamse gracht. Mijn dochter, ook een Feyenoordfan, heeft gedreigd na mijn dood die foto als eerste te verwijderen.
Ik ben een geboren en levenslange Rotterdammer maar kwam, toen ik nog een dagbladjournalist was, veel in Amsterdam. Ik vond het er heerlijk in die oude binnenstad en had helemaal niet het gevoel dat ik met de laatste trein terug moest naar 010.
Het moet toch mogelijk zijn om van meerdere steden te houden? Ik ben ook gek van Joure, Delft, Bergen aan Zee, Groningen, Culemborg, Antwerpen. Ben ik een verrader? Mijn voorouders kwamen uit alle windstreken, ook uit het buitenland. Frankrijk en zo.
Ik doch, ik ken je erregens van, ben je Rotterdammer dan?
Moedig voorwaarts!
Moge iedereen gelukkig zijn, met name jij.
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Okke Olivier Hoek Vink zegt
Ik kom uit Rotterdam, kejje da nie horìh dan? Helaas ben ik niet in Rotterdam geboren, mijn zus ( de dochter van Joop Ha Hoek) had dat geluk wel!
Mijn wieg stond in de Achterhoek, al na ongeveer een jaar verhuisde het gezin naar Twente, weer een jaar later naar Brabant..
Na 18 jaar in Roosendaal en Tilburg besloot ik te verkassen naar Leeuwarden, ver weg van hûs & hiem, maar op de geboortegrûn van mijn familie De Wal. Het voelde als thûs, aarden, weten waar je vandaan komt en dat oprjocht voelen.
Soms wordt zelfs de hoofdstad van de mooiste provincie des Nederlands te klein, dus 8 jaar later werd Vlieland voor 3,5 jaar mijn plekje. Het refrein van het Vlielander volkslied luidt:
Vlieland, Vlieland te midden der zee
Voor Vlieland, voor Vlieland een hiep hiep hiep hoezee
Voor Vlieland, voor Vlieland een hiep hiep hiep hoezee
En zo was het voor mij ook! Wederom echt een thuis, weer een bijzonder tussenstation, een dorp & eiland waarvan ik echt ben gaan houden.
Ondertussen is Rotterdam ‘de mooiste rotstad die er is’ al 11 jaar mijn plek. Het was een shock toen ik van Vlieland kwam en bij mijn ( eerdergenoemde) zus op de vensterbank naar buiten zat te staren! Maar na een week wist ik het! Ik ben thuis, hier liggen mijn roots, mijn herinneringen, hier klopt mijn hart het snelst! Ook voor Feyenoord!!
Korte conclusie van deze hele lange reactie: Mag je van meer gehuchten, dorpen, eilanden, steden houden? JA NATUURLIJK! Graag zelfs!
Liefde en voorspoed
Okke Olivier Hoek