Het jaar 2023 – dag 68 – torentjepaleis

Deze week was voor mij niet gemakkelijk. Dan is leven inderdaad lijden. Wat was er aan de hand?

Een paar keer per dag kijk ik als beroepsjournalist naar het nieuws op de kijkdoos. Ik ben vergeten waar het was, de hersenen, het geheugen, slaan op tilt bij dergelijke beelden, maar opeens zie ik de Vaste Paleisbewoner met zijn vrouw begroet worden door een staatshoofd van en in een ver land. De Paleisbewoner liep met strakke armen langs een rij militairen.

Zelfs het sprookjespark de Efteling is gemoderniseerd.

Bijna een miljoen Nederlanders leven onder de armoedegrens.

Dan, een of twee dagen later, zie ik beelden op de kijkdoos van de Vaste Torenbewoner, ook wel de Haagsche Historicus genoemd, die een ver land bezoekt en verwelkomd wordt door het staatshoofd. De Torenbewoner lacht als altijd, hij maakt een vrolijke indruk. Zijn appeltje heeft hij thuis gelaten.

Nog niet zo lang geleden verscheen een rapport over de ellende in Groningen, de aardbevingen, schade aan woningen en ziel, waarin werd vastgesteld dat de Vaste Torenbewoner in eerste instantie niet op de hoogte was van die ellende (terwijl hij dat natuurlijk wel had moeten zijn) en toen hij wel op de hoogte was niet of onvoldoende optrad.

Is hij afgetreden, heeft hij zijn verontschuldigingen aangeboden? Nee, hij vlucht naar het buitenland waar ze zijn verleden als mislukte staatsman niet kennen.

Het maakt geen verschil of hij wel of niet in de Lage Landen is.

Bijna een miljoen Nederlanders leven onder de armoedegrens.

Moedig voorwaarts!

BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.