Ik ben zelf ook niet zo jong meer maar wel autonoom en ik erger me vreselijk aan de commercials op de tv waarin oudere mensen als altijd hulpbehoevende randdebielen worden neergezet. Ik heb het dan niet over de cliënten in verzorgingstehuizen, of hoe die verschrikkelijke instellingen dan mogen heten. Die in hun eigen poep de dag doorbrengen omdat het goedwillende personeel geen tijd en gelegenheid heeft om die cliënten te verzorgen.
Gisteren zag ik een commercial waarin een goed geklede vrouw een oudere vrouw thuis bezocht als een soort gezelschapsdame. De oudere vrouw- nog goed ter been en niet kwijlend of naar poep riekend, kreeg een kopje thee ingeschonken van de consulente. Ik dacht: kan die oudere vrouw dat zelf niet? Ik kreeg niet de indruk dat deze gezelschapsdame voor nop oudere mensen bezoekt. Ze zal wel van een commercieel bureau zijn dat een financieel gat in de markt heeft ontdekt nu Den Haag de ouderenzorg om zeep heeft geholpen.
Er zijn ook commercials waarin mobiels worden aangeprezen om mobiel te blijven. Een goedlachse en vooral behulpzame monteur legt aan een oudere uit hoe het apparaat werkt en waarom dat vijf wielen beter zijn dan vier. Nou, ik heb inmiddels de kracht van opgevoerde motoren in scootmobiels leren kennen na aangereden te zijn door zo’n monster. Mijn leven is er aanmerkelijk trager door geworden.
Ik kreeg onlangs een oproep van een belangengroepering voor gepensioneerden- met 600.000 leden onder ogen waarin opgeroepen werd om een hartenkreet, ja u leest het goed, naar de voorzitter van de Tweede Kamer te sturen waarin gevraagd werd of de politici de ouderen willen ontzien. Ik dacht: Hartenkreet? Op naar Den Haag om daar de boel plat te leggen.
Het moet maar eens afgelopen zijn dat ouderen worden neergezet als oud, overbodig vuil. Opvreters en klaplopers. En ze kunnen daar zelf veel aan doen door zich niet als een imbeciel te gedragen. Niet zielig achter de gordijnen te zitten, maar zelf hun leefomgeving te organiseren. Anderen doen dat niet voor hen. Ja, behalve dan die consulente die tegen een vorstelijk salaris een kopje thee komt schenken.
Moedig voorwaarts!
En garde.
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
