Vanmorgen was hier een monteur in de Kloosterbunker om twee rookmelders te plaatsen omdat dat wettelijk verplicht is. Maar vorig jaar waren er in de KB al vier geplaatst na een aanslag op het huis van een Groningse journalist. Ik schreef ook vaak over voor- en tegenstanders rond wetgeving over corona.
De monteur, die uit Nunspeet afkomstig is, een dorp op mijn zeer geliefde Veluwe, bevestigde er een in een gangetje waar nooit brand zal ontstaan omdat er geen brandbare spullen in liggen en eentje in de hal ‘omdat daar de meterkast zit die brand kan veroorzaken’.
Ik vroeg hem hoe de reactie van de andere Kloosterlingen in dit gebouw was op zijn bezoekjes en het ophangen van de rookmelders. Er zijn mensen die mij niet binnenlaten of bezwaar hebben tegen de rookmelders omdat ze denken dat er een camera of microfoon in verborgen zit waarmee ze begluurd of afgeluisterd kunnen worden, zei de monteur. Er wordt hem dan gevraagd om de melder open te maken maar dan nog weigeren ze. Heb je misschien te veel rare filmpjes bekeken of berichten op social media gevolgd, zegt de monteur dan, die niet graag weer met zijn voorraad huiswaarts keert.
Ik stel me voor dat er eerst gekeken wordt in rookmelders die een eigen energiebron hebben om afluisterapparatuur in te plaatsen. Dus die plek lijkt me niet zo logisch, zei ik. Nee, zei de monteur, dan zou ik eerder zo’n ding onder het tafelblad plaatsen.
Na zijn vertrek heb ik direct de tafel aan een grondige inspectie onderworpen en ben onder een rookmelder gaan zitten en heb vreemde, door mijzelf bedachte codes in de vermoedelijke microfoon gesproken. Bommen en granaten, Kuifje. Neem je dit jaar nog een kerstboom? Misschien tot ziens. Ook zwaaide ik langdurig waardoor ik nu een afspraak met een fysiotherapeut heb moeten maken.
Tot nu toe is er geen psychiater of geheim agent aan de deur verschenen dus mogelijk word ik niet in de gaten gehouden. Dat zou wel jammer zijn want ik ben van nature erg schuw, mag van mijn boeddhistische leraar geen loze kletspraat lenigen, dus niemand uitnodigen en dit zou dan wel een manier zijn om toch contact te maken met een buitenwereld. Ik neem niets dat mij niet gegeven word.
Ik blijf hopen dat ik toch bespioneerd word.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
