Vorige week kwam na journalistiek onderzoek aan het licht dat de Nederlandse staat met speciale camera’s niet alleen kentekenplaten van auto’s op snelwegen fotografeerde maar ook van de inzittenden opnamen maakte. En die ook als bewijs inbracht in strafzaken.
Deze vorm van fotograferen door de staat, lees politie, is wettelijk niet toegestaan. Zeker omdat alle inzittenden van alle auto’s werden gefotografeerd. De opnamen van de onschuldige burger bleven een maand bewaard, die van verdachten kwamen in handen van het openbaar ministerie en later de rechtbank. De overheid stopt met deze vorm van controle van de burgers nu die illegale praktijk bekend is geworden. Maar zal er zeker alles aan doen om dit legaal te maken, let maar op.
In de ellende van de eeuwige coronapandemie en de verwoesting van de aarde door het opwarmen, veroorzaakt door ons mensen, vergeten we weleens dat onze overheid een veelkoppig grijpgraag monster is. Stapje voor stapje en in het geval van de snelwegopnamen met een reuzevaart bezig om de grondrechtelijke rechten van de burger aan te tasten. En die nooit meer terug te geven. Iedereen is in principe verdacht en als je dat nu nog niet bent wordt je dat wel, is de redenering.
Ik begrijp de demonstranten die in ons eigen land maar nu ook massaal in Frankrijk de straat opgaan om te protesteren tegen de toenemende en vrijwel onbeperkte macht van de staat. Regels die ze uitvaardigt onder het mom van coronabestrijding. Maar een permanent karakter dreigen te krijgen. Ook zonder corona.
Bij het schrijven van deze column komen herinneringen bij me op over het Berufsverbot, een juridische uitsluiting die in de jaren zeventig veelbesproken was. Om te voorkomen dat Duitse ambtenaren met linkse sympathieën in dienst van de overheid zouden treden. Het was vooral bedoeld als antwoord op de acties van de Rote Armee Fraktion, een gewelddadige organisatie waarvan enkele leden nog steeds uit handen van de politie weten te blijven.
Ook in mijn eigen Nederlandse omgeving kregen mensen in die tijd te maken met dat Berufsverbot, al wisten ze dat niet. Als ze ergens solliciteerden stond even later een agent van de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) bij die werkgever op de stoep die vertelde dat de sollicitant een gevaar vormde voor de veiligheid van het land. Aangeraden werd de altijd linkse man of vrouw niet aan te nemen. Een paar dagen later viel er bij de sollicitant een brief op de mat waarin hij/zij werd afgewezen. Over het bezoek van de BVD-agent werd niet gerept.
Toen nog werd van de ‘vijand’ een dossier aangelegd, en persoonlijk gevolgd. Nu wordt die massaal gefotografeerd op snelwegen en god weet waar nog meer. De staat als sleepnet.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Bert Dorrestijn zegt
George Orwell was zijn tijd ver vooruit……….