Welgemoed ging de Vlaming GV* met zijn auto op een avond naar het frituur- in Nederland snackbar of patatzaak geheten, in zijn dorp, om daar wat eten te kopen voor het gezin. Het was er druk en weinig parkeerplek dus parkeerde GV in de directe omgeving van de frituur op een plek waar hij weliswaar niet mocht parkeren maar ook niemand in de weg stond. Een paar keer voor-en achteruit en klaar.
Hij werd in de frituur snel geholpen en toog huiswaarts met de lekkernijen. Na het nuttigen van de maaltijd werd de tv aangezet en een film bekeken. Plots werd er op de deur gebonsd maar GV en de zijnen deden niet open. Je weet nooit wie er voor de deur staat.
Wat de echtelieden niet wisten was dat vanuit de frituur iemand met de politie had gebeld en melding had gemaakt van het veroorzaken van schade aan een andere auto door GV, tijdens het insteken. Er werd ook nog gemeld dat GV na de aanrijding was doorgereden (en zich schuldig had gemaakt aan een vluchtmisdrijf). Omdat hij de deur van zijn woning niet voor de bonzende politiemannen had open gedaan werd hij ook nog verdacht van het onder invloed van alcohol besturen van een auto. Hij zal wel bezopen zijn geweest, redeneerden de politiemensen.
GV zelf was onkundig van de verdachtmakingen tot hij op het politiebureau werd ontboden om zich te verweren tegen de aanklachten. Het is een bizarre zaak. De auto van GV vertoonde geen schade noch heeft iemand aangifte gedaan van een aanrijding. GV, de Goedmoedige Vlaming, ontkent tegen een auto aan te zijn gereden maar geeft wel toe dat hij op die plek niet had mogen parkeren. Hij heeft zijn rechtsbijstandverzekering ingeschakeld, de assuradeur vertelde hem dat wel zeven keer per week zo’n spookmelding wordt gedaan. Wel een ‘dader’ geen slachtoffer. GV zal zich moeten verantwoorden voor een rechter en verwacht te worden vrijgesproken.
Ik ken de Goedmoedige Vlaming als een rechtschapen mens die jarenlang de hulpzoekende medemens heeft ondersteund en een positief lid van de maatschappij is.
Voor de politie is hij voorlopig een vluchtmisdrijver.
Hebben jullie in België geen ombudsman om de kwestie aan voor te leggen, vroeg ik dit weekeinde aan GV. Nee, zei hij, dat wordt gezien als een blijk van wantrouwen naar de overheid. Je bent toch een vriendelijke en goedaardige man, hield ik hem voor. Hij ontkende het niet maar keek wel met een wantrouwende blik naar een juist passerende politiewagen. Een ‘verdachte’ is altijd op zijn hoede.
Waakzaam en dienstbaar, staat er op de Nederlandse politieauto’s. Wat er op de Vlaamse staat weet ik niet.
*GV heet geen GV.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, heimwee naar Chef, de Kloosterbunker, Bunkerstad, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord. Breken met de familie. Het haten van planten en groenten. Aantijgen of beschuldigen. Het stopzetten van gedachten. Sprookjes verwerpen. Houden van Donald Trump. Sommigen voederen geen vogels meer. Of gaan de redactie stalken en bedreigen. Of geloven niet meer in Sinterklaas. Of wantrouwen de banken. Of er kruipt een poes op je hoofd.