35 jaar geleden
Vandaag, 35 jaar geleden,
vielen de bommen naar beneden.
Het werd ene vlammenzee,
en mannen, vrouwen en kinderen
brandden mee.
Zij hebben nog steeds niets geleerd,
het geweld de rug niet toegekeerd.
Laten we met z’n allen,
door goed voor elkaar te zijn,
proberen het getij nog te keren.
Grietje de Wal
* Duits bombardement op Rotterdam op 14 mei 1940. Familieleden van Grietje de Wal verbrandden levend in de vlammenzee.
Bovenstaande tekst van mijn moeder haalde ik uit mijn archief. Het is komende maandag 4 mei dodenherdenking. Dan zit ik stil thuis en denk aan mijn moeder die tijdens haar leven op deze dag stilstond bij het noodlot dat haar familie trof, het gezin van tante Alie, een zus van haar vader, dat op 14 mei 1940 tijdens het Duitse bombardement op Rotterdam om het leven kwam.
Een zoon van Alie en haar van oorsprong Duitse man Toon Coerver, zag hoe zijn moeder brandde als een fakkel alvorens te sterven. Zijn zusje Gretha, een week ervoor getrouwd, en zwanger, verloor ook het leven, met haar schoonfamilie. Het huis waarin deze mensen verbleven toen de bom viel stond aan de overkant van de straat waarin tante Alie eigenlijk in haar huis woonde. Dat huis bleef gespaard.
Mijn moeder was stil die vierde mei. Voor haar was de dodenherdenking geen theoretische exercitie.
Geef een reactie