Ik vind het geweldig dat er jonge mensen zijn die een bewuste keuze maken voor een meer duurzame manier van landbouw (niet alleen maar ook de Jonge Voedselbosboeren, en een meer duurzame manier van koken (en leven). Nog los van al het leed dat gepaard gaat met de consumptie van dierlijke producten, is het eigenlijk van de zotte dat we nog steeds druiven uit Zuid-Afrika, blauwe bessen uit Chili, of sperzieboontjes uit Kenia eten. Ik ben uiteraard een groot fan van het concept voedselbos, een landbouwsysteem dat het antwoord lijkt te zijn op al onze milieuproblemen (klimaat, waterkwaliteit, stikstof, biodiversiteitsverlies), en de voedselboskeuken, die in dit geval ook nog eens geheel plantaardig is. Ik ben natuurlijk niet objectief, maar toch durf ik bos, boek en diners van harte aan te bevelen. Voor een betere gezondheid van mens, dier en Moeder Aarde, en ook nog eens erg lekker!
Simon Verboom
B’eter – De maand van de eik
Vaak wordt er gezegd dat voedselbossen – gemengde bossystemen van eetbare soorten – nooit onze graanvelden kunnen vervangen, omdat koolhydratenbronnen nou eenmaal niet genoeg in het bos groeien. Dit laatste is simpelweg niet waar. Neem de kastanje. Er is onderzocht dat, in ons klimaat, een kastanjebos qua massa en voedingswaarde per hectare gelijke aantallen oplevert als die van een graanveld. Tekst Simon Verboom.
B’eter – Eten als hobbits
Kan je meerdaagse wandeltochten maken met een lichtgewicht uitrusting en toch zelf lekkere maaltijden bereiden? Het was een uitdaging die mij de afgelopen twee weken in Schotland bezighield, toen ik daar met mijn vriendin (zonder auto) rondreisde om wandeltochten te maken en te wildkamperen.
B’eter – Italiaans eenvoudig
Precies een jaar geleden verhuisde ik met mijn vriendin terug vanuit Noord-Italië, waar we een jaar hadden doorgebracht. Nu, opnieuw in de zomerpauze, rond de overgang van juli op augustus, ontstond er ineens ruimte in mijn hoofd om op deze tijd te reflecteren, waarbij twee vragen steeds opnieuw in mij opkwamen. Wat was in de keuken (1) de grootste ontdekking die ik daar heb opgedaan en (2) het product waar ik mij het meest heb beziggehouden? Vandaag realiseerde ik mij toch dat op allebei deze vragen hetzelfde antwoord gegeven kan worden: focaccia.
B’eter – Meer dan alleen een ‘groenige’ smaak
Bij veel bladeren uit de natuur, denk aan paardenbloem, zevenblad, kleefkruid, jonge berk of beuk, hoor ik vaak dat mensen het wel leuk vinden dat deze eetbaar zijn, maar dat de smaak vooral ‘groenig’ is en het mondgevoel vezelig. Ondanks de rijkheid aan nutriënten van deze soorten, kan ik mij wel in deze reacties vinden. Een typische uitzondering is jong lindeblad, met haar zachte structuur, prettige bite en frisse, lichte notensmaak vormt deze een goede basis voor salades.
