In OBA Live, de uitzending van de boeddhistische radio van morgenavond, is er aandacht voor dans. De weg van het hart via dans.
Danser en choreograaf Joost Vrouenraets kwam via zijn leermeester, de beroemde choreograaf Maurice Béjart, in aanraking met het boeddhisme. Het scheelde niet veel of hij was monnik geworden. In 2008 werd hij onderscheiden met de Prijs van de Nederlandse Dansdagen voor jong en aanstormend choreografisch talent. Eind 2005 richtte hij samen met zijn danspartner Maïté Guérin het Gotra Ballet op.
Op 20 september dit jaar legde Vrouenraets de weg tussen Heerlen en Maastricht dansend af. Na 28 kilometer en acht uur kwam hij dansend aan op de Vrijthof. Het is voor zover bekend de langste danssolo ooit. Joost deed deze performance ter afsluiting van het internationale kunstenfestival Musica Sacra 2015. Het festival stond dit jaar in het teken van ‘de weg’ en Joost zijn performance heet Kokoro | de weg van het hart. Met de danstocht wilde Joost Vrouenraets tot de kern van het bestaan komen: de naakte, kwetsbare mens die niet anders kan dan zijn hart volgen.
Dance for Health
De stichting Dance for Health zet zich in om met dans de kwaliteit van leven te verbeteren van mensen met Parkinson. De stichting heeft een methode ontwikkeld waardoor patiënten zich door dans beter en vrijer gaan bewegen. De stichting werd in 2012 opgericht door Marc Vlemmix en Andrew Greenwood. Marc is naast gepassioneerd dansliefhebber, ook Parkinsonpatiënt. Andrew komt uit de danswereld en werkte als balletmeester. Dance for Health is onlangs ook van start gegaan met danslessen voor mensen met MS bij Het Nationale Opera & Ballet in Amsterdam. Anna Bishop is 20 jaar MS-patient en neemt deel aan de danslessen. Zij komt vertellen over haar ervaringen met Dance for Health.
Enkele uren later praat Sarah Marijnissen in De Nachtgast met cardiochirurg Willem Suyker. Suyker heeft een bijzondere fascinatie met repareren en met het menselijk hart. Zijn zoektocht is steeds gericht op het technisch perfect uitvoeren van hartoperaties met zo min mogelijk beschadigingen aan het lichaam. In dat verband is hij uitvinder van onder andere een minuscuul klein nietje (de S2 micro-stapler) dat een vaatverbinding met een kransslagader op het hart kan maken. Daarmee zou een hartoperatie in een aantal gevallen een kijkoperatie kunnen worden. Hij heeft inmiddels meer dan 10 patenten op zijn naam staan.
Toch ervaart hij technische perfectie alléén niet als zaligmakend. Zijn ambitie is de geneeskunde verder te brengen door vanuit een beschouwende kijk in te zoomen op de betekenis van ziekte in de kwaliteit van leven, door emoties nadrukkelijker te betrekken in het proces van genezing en herstel. Hij laat zich daarbij graag inspireren door boeddhistische wijsheid.
Al in zijn studietijd, nu zo’n 30 jaar geleden, zag hij bij terminaal zieke mensen dat zij soms een opmerkelijke diepte en volheid van leven ervoeren, ondanks dat het einde snel naderde. Ziek zijn als aanknopingspunt tot verdieping van het leven en als mogelijkheid een glimp op te vangen van waarom je ziek bent. Wat is er nodig om dit in te zien, voor deze vergroting van bewustzijn? Dat is een onderzoeksvraag die hem fascineert.
In het Isala-ziekenhuis in Zwolle spande hij zich met succes in voor een geïntegreerde hart- en longafdeling in nauwe samenwerking met de anesthesie; verder is hij een stimulans in allerlei samenwerkingsverbanden. Inmiddels is hij bij het UMC afdelingshoofd Cardiothoracale chirurgie en leidt hij onderwijs en onderzoek bij de Divisie Hart & Longen. Over zijn medische en spirituele zoektocht gaat Willem Suyker in gesprek met Sarah Marijnissen.
