Het staatsmuseum selecteert meestal één toptentoonstelling in een jaar met een Engelstalige catalogus in de hoop de rijke geschiedenis en de traditionele cultuur van Korea over een breed scala aan onderwerpen te promoten. Dit jaar echter, door het groeiend aantal buitenlanders die de website van het museum bezoeken in een poging meer te weten te komen over Korea en zijn cultuur, besloot het museum twee nieuwe Engelstalige catalogi te publiceren.
De “The Five Hundred Arhats of Changnyeongsa Temple Site” en “Baekje Historic Areas of World Heritage” zijn de 12e en 13e delen van de Engelstalige catalogusserie van het museum, die een decennium geleden begon om de traditionele Koreaanse cultuur in het buitenland te promoten en nauwkeurige en gedetailleerde informatie te verschaffen over het cultureel erfgoed.
“The Five Hundred Arhats of Changnyeongsa Temple Site,” is een nieuw aangepaste en bewerkte versie van de Koreaanse catalogus voor de speciale tentoonstelling met dezelfde naam die in mei vorig jaar in het museum werd georganiseerd. Bezoekers van de expositie werden begroet door tientallen stenen beelden van menselijke figuren. Deze beelden staan bekend als Arhats, of luohan, in het boeddhisme, die verwijzen naar degenen die binnen het boeddhisme verlichting hebben gekregen. Ongeveer 500 van de beelden werden in mei 2001 ontdekt op de plaats van de oude Changnyeongsa Tempel in Yeongwol, Gangwon.
Zij zijn enkele van de historische discipelen van Boeddha. Op de tentoonstelling zijn 88 Arhat beelden te zien met levensechte uitingen, maar ze glimlachen niet allemaal – sommige tonen uitingen van woede of verdriet.
Wat betreft de “Baekje Historic Areas of World Heritage” wilde het museum een Engelstalige catalogus publiceren over deze periode, aangezien Baekje (18 voor Christus tot 660 na Christus) een van de minder bekende tijdperken is uit de Drie Koninkrijken-periode van Korea (57 voor Christus tot 668 na Christus). De nieuwe catalogus is gebaseerd op de Koreaanse catalogus voor de tentoonstelling in 2016 in het museum, waarmee de eerste verjaardag van de inscriptie van “Baekje Historic Areas” op de Unesco-werelderfgoedlijst werd gevierd.
Het Baekje koninkrijk onderhield voortdurend contacten met zijn buren, accepteerde hun cultuur en deelde zijn eigen cultuur. De Unesco erkende het culturele kosmopolitisme en de vindingrijkheid van Baekje en kende de status van Werelderfgoed toe aan de historische locaties in Gongju, Buyeo en Iksan.
