Thupten Wangchen, lid van het Tibetaans parlement in ballingschap, reist de komende 2 maanden naar 30 landen om aandacht te genereren voor zijn 11-puntenmanifest in het kader van de 60 jaar durende bezetting van Tibet door China.

Van 22-24 september is Thupten Wangchen ook in Nederland, waar hij ontmoetingen heeft met politici, de media, de Tibetaanse gemeenschap en Tibet organisaties. Op zondag 22 september wordt hij traditioneel verwelkomd door de Tibetaanse gemeenschap om 10.30 uur bij de Tibetaanse school op de Notweg 38, te Amsterdam.

Thubten Wangchen, geboren in 1954 in Tibet, is een mensenrechtenactivist en oprichter en directeur van de Casa del Tibet (CAT), een culturele boeddhistische instelling in Barcelona, Spanje. Thubten Wangchen werd in 2016 verkozen tot lid van het Tibetaanse parlement in ballingschap waarbij hij de Tibetanen in Europa vertegenwoordigt. Hij was nauw betrokken bij de Spaanse rechtszaak om Chinese ex-leiders te berechten voor het plegen van culturele genocide in Tibet. Inmiddels is er jurisprudentie dat China door Spaanse rechtbanken niet vervolgd zal worden voor het schenden van mensenrechten. De hoop is nu gevestigd op een gang naar het Europees Hof voor de rechten van de mens.

(L-R) Alan Cantos, Director of Comite de Apoyo al Tibet (CAT) and international coordinator of the Tibet case in the Spanish court, Thubten Wangchen, Tibetan Parliamentarian and plaintiff in the Tibet lawsuits, Palden Gyatso, who bore witness in the cases following 33 years in prisons and labor camps in Tibet, and Jose Elias Esteve Molto, international lawyer, Tibet legal expert and main lawyer who researched and drafted the Tibet case in the Spanish court. Photo/ICT

José Elías Esteve Moltó, auteur en onderzoeksadvocaat inzake Tibetaanse zaken, hoogleraar internationaal recht aan de Universiteit van Valencia en Alan Cantos, directeur van het CAT-Comité de Apoyo al Tíbet, belangrijkste eiser en coördinator van de Tíbet-zaken voor Spaanse rechtbanken:

‘Sinds de zaak Pinochet hebben Spaanse rechtbanken een leidende rol gespeeld bij de vervolging van internationale misdrijven. De absolute reikwijdte van de universele jurisdictie heeft geleid tot internationale arrestatiebevelen die zijn uitgevaardigd tegen verschillende autoriteiten van de Chinese Communistische Partij voor het vermeende plegen van genocide, marteling, misdaden tegen de menselijkheid, staatsterrorisme en andere internationale misdaden tegen het Tibetaanse volk.

Kort daarna ging de Spaanse regering onder druk van de Chinese regering over tot een nieuwe herziening van de organieke wet inzake de rechterlijke macht, waarbij radicale wijzigingen en verdere beperkingen van de universele jurisdictie werden voorgesteld. Sommige van de nieuwe vereisten van de organieke wet 1/2014 zouden in strijd kunnen zijn met de Spaanse grondwet en een groot aantal internationale verdragen die door Spanje zijn geratificeerd (met name de Verdragen van Genève van 1949), die allemaal zijn opgezegd bij het Constitutioneel Hof.

Ondertussen hebben verschillende rechters het nieuwe wetsontwerp met tegenstrijdige resultaten geïnterpreteerd en toegepast. Toch hebben de heersende criteria van het Hooggerechtshof, dat in de uitspraak 296/2015 van 6 mei 2015 de universele rechtsmacht restrictief heeft geïnterpreteerd, in Spanje een domino-effect teweeggebracht in de definitieve opschorting van bijna alle gevoelige internationale zaken.

In een derde arrest van het Constitutioneel Hof worden de beroepen van de Tibetaanse eisers met dezelfde argumenten verworpen, net als weken eerder met de beroepen in de Falun Gong-zaak en die van de Socialistische Parlementaire Fractie tegen de hervorming van de wet op de universele rechtspleging, onder druk van de Chinese regering.

De uitspraak is formeel meegedeeld aan het Comité de Apoyo al Tíbet (CAT) als hoofdaanklager, de Fundación Casa del Tíbet als medeaanklager en Thubten Wangchen als particuliere aanklager. Zij is gedateerd 25 februari 2019 en verwerpt het 28 pagina’s tellend beroep.

De uitspraak van het Grondwettelijk Hof dat de Tibet-zaak nu voor de Spaanse rechtbanken uitgeprocedeerd is, werd sinds eind december verwacht. Het arrest van het Hof van 20 december 2018, waarin het Hof verklaarde dat de hervorming van de conservatieve regering van Rajoy van de universele jurisdictie niet in strijd is met de grondwet, heeft alleen het daaropvolgende debacle ingeluid. (…) Het feit dat het volksoptreden is afgeschaft, dat het internationale recht niet wordt geacht te prevaleren boven het interne recht, dat de procedures met terugwerkende kracht zijn afgesloten, of dat deze juridische hervorming is ingegeven door de druk van een vreemd land, China, heeft niet verhinderd dat deze nieuwe wet het groene licht heeft gekregen.

Zo werd sinds eind december verwacht dat de verschillende zaken die tot het Constitutioneel Hof waren toegelaten, onherroepelijk zouden worden afgehandeld. De eerste zaak die ten val kwam, was het andere geval dat China stoorde, namelijk dat van de misdaden die tegen de beoefenaars van de Falun Gong zijn begaan. En de maand daarop kwamen de rechters van het Tweede Gerechtshof van het Grondwettelijk Hof opnieuw bijeen om ermee in te stemmen om eindelijk het verlangen naar gerechtigheid van de slachtoffers van de Tibetaanse genocide teniet te doen..

Het Spaanse Constitutionele Hof heeft dezelfde argumenten voor alle zaken overgenomen. Kortom, genocide, misdaden tegen de menselijkheid en oorlogsmisdaden die al jaren worden onderzocht, kunnen niet in Spanje worden berecht, aangezien de Chinese leiders van de beschuldigde communistische partij niet de Spaanse nationaliteit hebben en ook niet gewoonlijk in Spanje verblijven. Ook het feit dat er een Spaans slachtoffer was – de eiser Thubten Wangchen – was geen reden om de rechtszaak voort te zetten, omdat hij op het moment dat hij door de Chinese autoriteiten vervolgd werd, nog niet de Spaanse nationaliteit had verworven. Evenzo is het arrest van oordeel dat het afsluiten van de zaak met terugwerkende kracht niet betekent dat de slachtoffers de toegang tot de rechter wordt ontzegd, aangezien het loutere feit dat zij bij het Grondwettelijk Hof in beroep konden gaan, precies het tegenovergestelde impliceert.

Het gaat niet alleen om Tibet; de drie opeenvolgende uitspraken van het Grondwettelijk Hof bevestigen het definitieve einde van de universele rechtspleging in Spanje en, in het bijzonder, de zaken tegen de leiders van de Chinese Communistische Partij, de zaak Tibet en de Falun Gongzaak. De timing van deze uitspraken blijft niet onopgemerkt na meer dan vier jaar wachten op een antwoord. Maar ook de slachtoffers van de Couso-zaak, het Ashraf-vluchtelingenkamp in Irak, Guantánamo, de CIA-vluchten, de Palestijnse Vrijheidsvloot en die van SS-ers in de vernietigingskampen van de nazi’s zijn gedumpt.

Ondanks deze enorme hindernis en politieke inmenging, en ook al geeft de toekomst weinig reden tot optimisme, is er buiten Spanje nog een laatste mogelijkheid dat het CAT tot het bittere eind zal proberen om in de komende maanden naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens te stappen. Ook de nieuwe Spaanse regering die in de komende maanden zal worden gevormd met Pedro Sánchez als president, heeft een betere kans om onze kreupele wet van universele rechtsmacht te herstellen en uit te breiden.

Het is van het allergrootste belang dat deze waarheid en realiteit van politieke en gerechtelijke inmenging bekend is en dat we deze samen aan de kaak stellen en ervoor staan.’

Bron ICT.

 

Categorieën: Nieuws, Rechtspraak, Mensenrechten
Tags: , , , , , , , , , , , ,

Lees ook:

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

Reageren is niet meer mogelijk