Middenin een stad en toch alleen zijn. Niemand die naar je luistert. De boeddhistische omroep zendt vanavond laat een bijzondere productie uit. Stel je voor: je bent 18 jaar. Geboren in een klein dorp ergens in Polen, er is geen werk, iedereen kent elkaar en je kunt geen kant uit: op een gegeven moment ben je het beu. Je besluit naar het Westen te gaan en daar een nieuwe start te maken. Maar alles in dat nieuwe land is niet bekend bij je: je spreekt de taal niet en de mensen gedragen zich anders.

tv_Onder_Ons_medDe introverte Poolse au pair Ewa heeft moeite haar draai te vinden bij haar gastgezin in een Nederlandse provinciestad. Ze vindt het moeilijk om contact te maken. Ze mist haar familie en voelt zich eenzaam. Als ze denkt te weten wie de verkrachter is die de buurt onveilig maakt, komt ze in een spiraal van twijfel en isolement terecht. Ze zou graag willen spreken, maar ze is bang dat mensen haar als een idioot zien. En wanneer ze het uit eindelijk van de daken schreeuwt, is niemand er meer om haar te horen…

Uitzenddatum: Vrijdag 13-9-2013 23:00 – 00.20 uur Ned. 2.

Dit programma wordt niet herhaald.

Regie: Marco van Geffen

Met onder andere Dagmara Bak, Natalia Rybicka, Rifka Lodeizen, Guy Clemens en Reinout Bussemaker.
Camera: Ton Peters
Scenario: Jolein Laarman, Marco van Geffen
Montage: Peter Alderliesten
Muziek: Chris Wiegel, Melcher Meirmans en Merlijn Snitker
Geluid: Michel Schöpping
Productie: Leontine petit en Joost de Vries
Co-productie: Lemming film
©2013 Boeddhistische Omroep

Bron BOS.

Categorieën: BOS-tv en radio, Media
Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

8 reacties op Onder ons: Vast in de Vinex

  1. Henk Molenaar schreef:

    Zonder cynisch te willen worden, maar kan de BOS misschien ook boeddhistische televisie uitzenden, of hebben ze zendtijd over?

  2. Sjoerd schreef:

    Henk,
    Dit programma lijkt mij nou typisch een boeddhistische vraag naar hoe om te gaan met eenzaamheid, gastvrijheid en menselijke verbondenheid in ieder mens; in ieder geval in ons eigen leven. Al dan niet jezelf als boeddhist aanmerkend.

  3. Henk Molenaar schreef:

    Je kunt inderdaad alles boeddhistisch noemen, zelfs mijn houten tafel ;). Overigens kom ik niet veel tegen in de boeddhistische geschriften over eenzaamheid of over maatschappij…Of toch, juist het verwelkomen van de eenzaamheid?

    • Sjoerd schreef:

      Dat lijkt mij inderdaad een correcte waarneming en opvatting.

    • M.R.Biesheuvel schreef:

      Ik denk dat er een groot verschil is tussen de eenzaamheid is die verwelkomt wordt in de boeddhistische geschriften en de eenzaamheid die mensen kunnen ondervinden en daaraan lijden. Namelijk die van keuze en verbondenheid. Iemand die kiest in de eenzaamheid te gaan mediteren kan zich toch nog verbonden weten met mensen. Dit terwijl iemand die in de situatie is gekomen dat hij of zij lijd aan eenzaamheid juist die verbondenheid mist. Ik denk dat deze nuance toch wel noodzakelijk is voordat we dadelijk mensen die depressief van eenzaamheid worden aanstellers vinden omdat dat volgens Boeddha nu juist zo goed zou zijn. Mijn hart gaat uit naar alle mensen die lijden aan eenzaamheid!

      Ik denk dat het hoe dan ook goed is dat juist nu die stille en groeiende groep mensen nu eens in het daglicht worden gebracht daar deze zo hard onze compassie en aandacht nodig hebben.

  4. Henk Molenaar schreef:

    Ik heb gisteren de film ‘The only son’ bekeken van de BOS. Een erg mooie film, maar eerlijk gezegd wederom met een puur samsarisch thema … er zat geen BuddhaDharma in de film, alleen wat culturele zaken zoals een katha en gebedsmolen, erg jammer dat dit klaarblijkelijk het beeld is van wat boeddhisme is. De hele rijke filosofie en verlichtingsleer lijkt te worden genegeerd….

    • Sjoerd schreef:

      Beste Henk,
      De dharma is (volgens de geschriften) overal, in alles aanwezig. Als we hem niet zien, zo is mij geleerd, staan wij er misschien met onze rug naar toe, of sluiten wij onze ogen voor de werkelijkheid.
      Groet, Sjoerd

Menu