‘Ben jij bang voor de dood, Hans?’
‘Wie zegt dat ik doodga?’
‘Dacht jij soms van niet?’
‘Ik stel alleen een wedervraag.’
‘Je steekt je kop in het zand.’
‘De pot verwijt de ketel.’
‘Je wendt je af van het onafwendbare.’
‘Wat weet jij van het onafwendbare?’
‘Hoezo?’
‘Ooit eerder gestorven?’
‘Dat komt vanzelf wel.’
‘O ja?’
‘Iedereen moet dood.’
‘Heb je dat persoonlijk vastgesteld?’
‘Kijk toch om je heen.’
‘Ik zie alleen maar levenden.’
‘Je hebt toch weleens iemand zien sterven?’
‘En wat dan nog?’
‘Het bewijst dat mensen doodgaan.’
‘Het bewijst niet dat ze dood blijven en niet dat iedereen doodgaat.’
‘Iedereen is het erover eens.’
‘Heb je dat persoonlijk vastgesteld?’
‘Iedereen die goed bij zijn verstand is.’
‘Je klampt je vast aan je verstand.’
‘Jij klampt je vast aan je onverstand.’
‘Je klampt je vast aan de dood.’
‘Denk je nu echt dat je het eeuwige leven hebt?’
‘Denk je nu echt dat je leeft?’
‘Nu breekt mijn klomp.’
‘Nu de andere nog.’
