Ha Hans,
Laatst zag ik iemand bloemen plukken in een weiland, en dat deed me zo zeer. Die prachtige bloemen, bedoeld om bijen te lokken voor de bestuiving, bruut van hun steel gerukt en in een vaasje gepropt om een egoïst een paar dagen te behagen. Voor een gevoelig iemand als ik is zoiets ronduit ondenkbaar. Ik ben geoefend in het niet-weten, ga iedere situatie in zonder gehechtheid, zonder opvattingen, zonder ideeën. Ik stel me helemaal open voor wat er ook maar is en wat er ook maar gebeurt. Ik laat alles zoals het is, dus ook de bloem die belangeloos haar schoonheid aan mij toont.
Ha Emma,
Zo te horen ging jij deze situatie niet in zonder ideeën. Dat bloemen ‘prachtig’ zijn, en ‘bedoeld om bijen te lokken voor de bestuiving’ denk je er zelf bij. Dat de plukker ze ‘bruut van hun steel rukt’ denk je er zelf bij. Dat hij ze ‘in een vaasje propt’ denk je er zelf bij. Dat hij daarom een ‘egoïst’ is denk je er zelf bij.
Dat jij een ‘gevoelig iemand’ bent, denk je er zelf bij. Dat je ‘geoefend bent in het niet-weten’ denk je er zelf bij. Dat je ‘iedere situatie ingaat zonder gehechtheid, zonder opvattingen, zonder ideeën’, denk je er zelf bij. Dat je je ‘helemaal openstelt voor wat er ook maar is en wat er ook maar gebeurt’, denk je er zelf bij. Dat je ‘alles laat zoals het is’ denk je er zelf bij. Dat de bloem ‘belangeloos haar schoonheid aan je toont’ denk je er zelf bij.
Als je werkelijk alles wilt laten zoals het is, als je je werkelijk helemaal openstelt voor wat er ook maar is en gebeurt, waarom dan niet voor het plukken van bloemen, voor de bloemenplukker, voor een vaasje bloemen? Als je werkelijk iedere situatie ingaat zonder gehechtheid, zonder opvattingen, zonder ideeën, waar komt je afkeuring dan vandaan? Wat is er goed aan een bloem in de natuur? Wat is er mis met een bloem in een vaasje?
Ikzelf laat bloemen toevallig ook liever op hun steel staan. Tegelijkertijd gun ik de bloemenplukker zijn boeket, zoals ik jou je ideeën en opvattingen gun over de bloemenplukker, over jezelf en over wat dan ook, en mezelf niet minder.
Afgaand op je korte briefje geloof ik niet dat jij je openstelt voor wat er ook maar is en gebeurt. Geeft niks, ik ken niemand die zich overal voor open stelt. Wel ken ik aardig wat mensen die met hun zogenaamde openheid te koop lopen, of er vergeefs hun halve leven naar streven.
Wat mezelf betreft, ik sluit me grotendeels af voor de wereld, woon godzijdank tussen vier dikke muren achter een stevige voordeur en laat de wereld mondjesmaat binnen. Zo was het in de baarmoeder, neem ik aan, zo was ik als betweter, zo ben ik als nitwit en zo zal ik wel blijven. Tot ik op een dag een portie zelfgeplukte vliegenzwammen eet als vleesvervanger omdat iemand zei dat je je overal voor open moet stellen en ik het nog geloofde ook.
Eet je weleens aardappels? Bedenk dan dat die uit de grond zijn gerukt vóór hun groeicyclus was voltooid. Sla? Afgesneden vóór de bloei. Zowat alle groenten, vruchten, noten en zaden die je eet, groeien op grond die onttrokken is aan de natuur door lokale ecosystemen te vernietigen met gereedschappen, vuur, machines en chemicaliën – plukken op industriële schaal, zeg maar. Voor een gevoelig iemand als jij ronduit ondenkbaar, neem ik aan, dus ik ben benieuwd wat jij dan wel eet.
Ziezo, dit was mijn manier om jou belangeloos mijn schoonheid te tonen en te bestuiven. Pluk me niet,
Hans
