Twee eenvoudige voorschriften. Welke spreekt jou aan?
Willibrord: Ken jij het morele motto van Aurelius Augustinus, ‘ama, et fac quod vis’?
Hans: Nee.
Willibrord: Het betekent heb lief, en doe wat je wilt. Augustinus schrijft:
Het is enkel vanuit de wortel van de liefde bekeken dat men een onderscheid kan maken tussen de handelingen van de mensen. Vele dingen kunnen goed lijken maar nochtans niet uit de wereld van liefde voortkomen. Ook doornstruiken hebben bloemen: sommige handelingen kunnen hard en brutaal lijken – en toch worden ze ingegeven door het verlangen iemand op te voeden.
En hij vervolgt:
Ziehier een eenvoudig voorschrift dat ik je meegeef, eens en voor altijd: Heb lief, en doe wat je wilt. Indien je zwijgt, zwijg dan uit liefde; als je spreekt, spreek uit liefde; indien je iemand terechtwijst, doe het uit liefde; waar je vergeeft, vergeef je uit liefde. Zorg ervoor dat zich in de grond van je hart de wortel van liefde bevindt: en uit die wortel kan enkel het goede bloeien. (‘Laat heb ik je liefgehad’, Todoroff 2002, pagina 135.)
Prachtig, vind je niet? Een voorschrift dat naleving verdient. Wat is de plaats van liefde in jouw spiritualiteit?
Hans:
Ziehier een eenvoudig voorschrift dat ik je meegeef, eens en voor altijd. Weet niet, en doe maar wat. Als je zwijgt, zwijg uit niet-weten. Als je spreekt, spreek uit niet-weten. Als je iemand de les leest, doe het uit niet-weten. Waar je vergeeft, vergeef je uit niet-weten. Zorg ervoor dat zich in de grond van je hart de wortel van niet-weten bevindt. Uit die wortel kan alleen niet-weten bloeien. (‘Laat viel mijn vijgenblad’, Hans van Dam, 2007, pagina 11.)
(‘Weet niet en doe maar wat’ is natuurlijk een naschrift dat inleving behoeft, geen voorschrift dat naleving verdient.)
