Duits kringlied uit 1700.
Er zit een gat in mijn emmer, mijn Liesbeth, mijn Liesbeth.
Een gat in mijn emmer, mijn Liesbeth, een gat.
Een gat kun je dichten, mijn Hendrik, mijn Hendrik.
Een gat kun je dichten, mijn Hendrik, dat stopt.
Waarmee dan, mijn Liesbeth, mijn Liesbeth, mijn Liesbeth?
Waarmee dan, mijn Liesbeth, mijn Liesbeth, waarmee?
Met zeildoek, mijn Hendrik, mijn Hendrik, mijn Hendrik.
Met zeildoek, mijn Hendrik, mijn Hendrik, met doek.
Het zeil is te groot joh, mijn Liesbeth, mijn Liesbeth.
Het zeil is te groot hè, mijn Liesbeth, te groot.
Dan maak je het kleiner, mijn Hendrik, mijn Hendrik.
Dan maak je het kleiner, zo klein als je wilt.
Waarmee dan, mijn Liesbeth, mijn Liesbeth, mijn Liesbeth?
Waarmee dan, mijn Liesbeth, mijn Liesbeth, waarmee?
Een knipschaar, mijn Hendrik, mijn Hendrik, mijn Hendrik.
Een knipschaar, mijn Hendrik, mijn Hendrik, een schaar.
De schaar is te bot, joh, mijn Liesbeth, mijn Liesbeth.
De schaar is te bot, hè, mijn Liesbeth, te bot.
Dan moet je hem slijpen, mijn Hendrik, mijn Hendrik.
Dan moet je hem slijpen, mijn Hendrik, dat scherpt.
Waarmee dan, mijn Liesbeth, mijn Liesbeth, mijn Liesbeth?
Waarmee dan, mijn Liesbeth, mijn Liesbeth, waarmee?
Een wetsteen, mijn Hendrik, mijn Hendrik, mijn Hendrik.
Een wetsteen, mijn Hendrik, mijn Hendrik, een steen.
De steen is wat droogjes, mijn Liesbeth, mijn Liesbeth.
De steen is wat droogjes, mijn Liesbeth, wat droog.
Dan haal je wat water, mijn Hendrik, mijn Hendrik.
Dan haal je wat water en maak je hem nat.
Waarmee dan, mijn Liesbeth, mijn Liesbeth, mijn Liesbeth?
Waarmee dan, mijn Liesbeth, mijn Liesbeth, waarmee?
Een emmer, mijn Hendrik, mijn Hendrik, mijn Hendrik.
Een emmer, mijn Hendrik, mijn Hendrik, een puts.
Er zit een gat in mijn emmer, mijn Liesbeth, mijn Liesbeth.
Een gat in mijn emmer, mijn Liesbeth, een gat.
Bron: Ein Loch ist im Eimer (in het Liederbuch van Wikibooks); vrij vertaald door Hans van Dam.
(Lees verder onder de afbeelding.)
Van kringteksten en kringredeneringen
Er zit een gat in mijn emmer is een voorbeeld van een kringtekst: een tekst die eindigt waar hij begint.
Zelf heb ik al heel wat kringteksten geschreven – gedichtjes, liedjes, gesprekjes – om de circulariteit van onze gedachten te laten zien. Je vind ze her en der in de Agnosereeks en ook in dit boek.
Kringredeneringen (cirkelredeneringen, petitio principiis) camoufleren het niet-weten.
Niet-weten is het weten doorzien.
Weten is het gat in je emmer stoppen met je gat.
Denk je nou echt dat niemand het doorheeft?
Verder lezen: Cirkelredenering en Nominale denkfout (beide in de Wikipedia).
