“After you’ve been doing inquiry for a while, if you have the thought ‘She doesn’t love me,’ you just get the immediate turnaround with a smile: ‘Oh, I’m not loving myself in this moment.'”
(Byron Katie)
Katie: Als je bedreven bent in Het Werk volgt op de gedachte ‘Ze houdt niet van mij’ meteen de omkering met een glimlach: ‘O, ik hou op dit moment niet van mezelf.’
Hans: Als je bedreven bent in niet-weten volgt op de gedachte ‘Ze houdt niet van mij’ meteen een vloedgolf van vragen:
Zeker weten?
Is dat erg?
Is het erg als dat erg is?
Kan zij het helpen?
Wat raak ik kwijt als ik haar kwijtraak?
Wat win ik als ik haar kwijtraak?
Wat raakt zij kwijt als ze mij kwijtraakt?
Wat wint zij als ze mij kwijtraakt?
Hou ik wel van haar?
Wat zegt dat over mij?
Zegt het wat over mij?
Wat zegt het over haar?
Zegt het wat over haar?
Wat zegt het over de liefde?
Zegt het wat over de liefde?
Van hoeveel mensen op aarde houdt ze nog meer niet?
Van hoeveel mensen kan een mens houden?
Van hoeveel mensen kan ik zelf houden?
Kun je van jezelf houden?
Hoelang kan liefde standhouden?
Van hoeveel mensen heb ik gehouden en hoeveel zijn er daarvan nog over?
Heb ik ooit echt van iemand gehouden?
Heb ik ooit echt niet van iemand gehouden?
Wat is liefde?
Is liefde?
Katie: Dat zijn geen omkeringen.
Hans: Jij verandert antwoorden in andere antwoorden. Ik verander antwoorden in vragen. Omgekeerder kan niet.
Katie: Wat moet je met al die vragen?
Hans: Moet je er wat mee?
Katie: Waarom zou je ze anders stellen?
Hans: Omdat ze in je opkomen?
Katie: Maar wat is dan de lol ervan?
Hans: Dat je ervan gaat glimlachen?
