‘I can find only three kinds of business in the universe: mine, yours and God’s. Much of our stress comes from mentally living out of our business. When I think, ‘You need to get a job’, ‘I want you to be happy’, ‘you should be on time’, ‘you need to take better care of yourself,’ I am in your business. When I’m worried about earthquakes, floods, war, or when I will die, I am in God’s business. If I am mentally in your business or in God’s business, the effect is separation.’
(Byron Katie)
Katie: Ik ken maar drie soorten zaken in het universum – die van mij, die van jou en die van God.
Hans: En de rest dan?
Katie: Je met andermans zaken bemoeien geeft stress.
Hans: Jij bemoeit je onophoudelijk met andermans zaken.
Katie: Als ik denk, ‘Jij moet een baan zoeken’, ‘ik wil dat je gelukkig bent’, ‘je moet op tijd komen’, ‘je moet beter voor jezelf zorgen’, bemoei ik me met jouw zaken. Als ik bezorgd ben over aardbevingen, stormvloeden, oorlog of wanneer ik doodga, bemoei ik mij met Gods zaken. Als ik me met jouw of Gods zaken bemoei, raak ik buiten mezelf.
Hans: Was het maar zo simpel.
Katie: Hoe bedoel je?
Hans: Veel van Gods zaken, zoals het klimaat, het milieu, het scheppen van nieuwe soorten, zijn de onze geworden. Veel van jouw zaken blijken de mijne en omgekeerd. En veel van onze eigen zaken trekken zich niets van ons aan.
Katie: In mijn perceptie behoren alle zaken tot één van de drie categorieën.
Hans: Misschien moet je iets aan je perceptie doen.
Katie: Dus jij bemoeit je overal mee?
Hans: Als ik probeer onderscheid te maken tussen mijn zaken, jouw zaken en Gods zaken, raak ik buiten mezelf.
Katie: In wezen is er natuurlijk maar één zaak – alles is God.
Hans: Als ik probeer alles onder dezelfde noemer te plaatsen, raak ik buiten mezelf.
Katie: Hoe zit het dan volgens jou?
Hans: Ik heb geen idee.
Katie: Hoe voorkom je dan dat je buiten jezelf raakt?
Hans: Hoe zou ik dan buiten mezelf kunnen raken?
