Ik hoop dat iedereen de moed, kracht, fysieke en spirituele lenigheid mag hebben om deze dag te beginnen. En te eindigen. Moge iedereen gelukkig zijn, vrij van leed en shit.
Joop Hoek
Gooooooodmorning! boeddhisten in de Lage Landen
Moge iedereen gelukkig zijn, met name jij! En maak er een mooie dag van.
Goooooodmorning, boeddhisten in de Lage Landen
Moge iedereen gelukkig zijn, met name jij!
Het boeddhisme en Japie Patat
Op de televisie zag ik een voetballer bij een Nederlandse topclub uitleggen wat de islam voor hem betekende, dat dat hem tot een beter mens maakte en een betere voetballer.
‘In godsnaam, laat me erin…’
Het zweet druipt boeddhistisch leraar Hannes de Graaf in de nek. Verdomme, waar is dat pand toch? In de verte hoort hij roepen. “Hannes, meester, oh Grote, waar ben je?” Ze zitten hem op de hielen, zijn discipelen.
Prins Charles als Judas-‘ik ken u niet, meester’
Wij, de lager geklasseerde boeddhisten, zullen nooit het ware verhaal te horen krijgen. Zijn die artsen aangestuurd door de CIA, FBI of de Britse MI5 of MI6, het Vaticaan, de AIVD, om de hoge monnik het zwijgen op te leggen?
Meditatief vallen
Zo kan je een doodsmak noemen, als je je er van seconde tot seconde bewust van bent dat je valt.
Doneer Je Deken na een duik in de ijsemmer
Doneer Je Deken heeft het imago van de Rattenvanger van Hamelen. Iedereen loopt iedereen achterna zonder zich af te vragen of Doneer Je Deken nodig is. Je Suis Jungle.
Het jaar 2024 – dag 226 – stofwolk
Vele laatsten zullen niet de eerste zijn.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
De moord die nooit gepleegd is
Ik zie en voel alleen maar wat mijn geest maakt…
‘Dalai Lama keert terug naar Tibet’
Xi Jinping, waarom ben je zo bang voor een oude monnik die geweldsloosheid en het principe van de middenweg uitdraagt?
Airco van de kleine man
Vannacht trok ik de hoes van het dekbed eens goed over me heen, het was wat frisjes in de slaapkamer.
Het ik en het opbiechten van de zonden (2)
Frank is een uitvergroter. In de sangha kon hij vreselijk lang over zijn eigen ervaringen praten, het lijden in zijn eigen leven.
Het ik en het opbiechten van de zonden
Die journalistenstand, ik had er lak aan. Het was een roerige tijd, in die jaren zeventig. De meeste journalisten wisten niet dat er mensen in oude wijken woonden.
De totale zonsverduistering van Abel Konijn
Het was zelfs een beetje angstig, zouden de krachten in de natuur zich weer herstellen?
Ik ben Charlie, een eind aan de vrijheid van meningsuiting
Het staat haaks op wat de journalisten en cartoonisten van het blad voor ogen hadden/hebben. Charlie Hebdo was juist niet een norm maar blonk uit door verscheidenheid omdat niemand heilig was voor het potlood en de pen van het blad.
Mensen creperen in pakhuizen, zorginstellingen genoemd
Het Boeddhistisch Dagblad gaat zich bemoeien met de afnemende zorg in Nederland en de steeds stijgende premies. En de belangen van verzekerden.
Liefde heeft geen hersens
Vandaag zou de verjaardag van mijn moeder zijn geweest. Ze is dood en doden zijn niet meer zelf jarig. Ze leven wel voort. Bij anderen.
Bombarderen om de liefde te bewaren
Hoe ingebed is de gelofte van de compassievolle bodhisattva van het mededogen Avalokitesvara in mij, voor anderen.
Vergeef me dat ik je pijn heb gedaan
Monniken in de sangha waar ik toen lid van was, waarschuwden mij dat ik als jonge boeddhistische terriër van het pad zou geraken, gek kon worden, als ik met die enorme zuiveringsoefening door zou gaan.
Het doosje, de bijsluiter en de omgang met anderen…
Opeens had ik er helemaal genoeg van, werd zelfs een beetje pissig op mezelf maar meer nog op de fabrikanten van paracetamol en andere tabletjes die het steeds maar weer lukt de bijsluiter verkeerd in een doosje te stoppen.
Ik hou van Joop…
En van anderen.
De kaart en het gemoed
De oranje brievenbus is voor mij de bodhiboom, de boom zei niet ‘doe zus, doe zo’. De bus stond er al voordat ik hier kwam wonen. De boom stond er al voordat de Boeddha er beschutting, kalmte en openheid onder zocht. De bus en de boom, waar de lange en vruchtbare reis zou kunnen beginnen.
‘Er wordt niet meer aan me getrokken in mijn eigen bardo’
Het ene bericht had nog meer impact op mij dan het andere. Het beukte op me neer, al die ellende, al dat lijden, het grote verdriet.
