De afgelopen honderd jaar hebben onderzoekers gespeculeerd over de betekenis van de glimlach op het Koreaanse nationaal erfstuk in het Nationaal Museum van Korea in Seoul, de verguld bronzen Maitreya Boeddha in meditatie, een beeldje van wat wordt verondersteld de toekomstige Boeddha te zijn, bekend als ‘Mireuk’ in het Koreaans.
Het verguld bronzen beeld van een jonge toekomstige Boeddha in contemplatieve staat wordt beschouwd als de belichaming van boeddhistische kunstwerken. De schoonheid, de zachtheid en de vredige glimlach van het beeldje, bekend als het Bangasayusang Mireuk-beeldje, is een fysieke uitdrukking van de staat van verlichting. In het Koreaanse boeddhisme is het Mireuk-geloof vanaf de tijd van zijn introductie zeer populair geweest.
In het boeddhisme, dat geen absolute godheid kent, kan iedereen die verlichting bereikt een toekomstige boeddha zijn. Het Maitreya-geloof was een immens populaire vorm van boeddhisme in tijden van eindeloze oorlogen, zoals toen het Silla-koninkrijk streed voor de eenwording van het schiereiland.
De huidige onverdraagzaamheid van de Koreanen tegenover de aristocratie vindt zijn oorsprong in het Mireuk-geloof, dat stelt dat ‘de toekomstige Boeddha uit een van ons zal voortkomen en dat iedereen door extreme zelfdiscipline en studie een opwaartse sociale mobiliteit kan bereiken.
Het meesterwerk Verguld bronzen Maitreya in meditatie dook in Korea op in 1920, waarvan de herkomst grotendeels onbekend is. Waar de geleerden het over eens zijn, is dat hij in de zevende eeuw werd gemaakt, in Baekje of Silla. De kroon van drie rijen, die het lievelingsgetal van de Koreaanse cultuur, drie, weerspiegelt, gaf het verguld bronzen Maitreya in meditatie-beeldje zijn andere naam: Samsan Contemplatieve Bodhisattva.
