De redactie van het Boeddhistisch Dagblad is geïnteresseerd in de ervaringen van mensen die het boeddhistisch pad volgen. De leer bestuderen en praktiseren. Al of niet op een kussen of in een sangha of in je eentje. Ben je zo’n iemand en wil je je ervaringen delen- hoe je het boeddhisme hebt ontdekt, wat het je opbracht en niet, je teleurstellingen en hoop, je verwachting, welke richting je volgt en waarom, of als je het boeddhisme weer hebt verlaten- stuur ons jouw ervaringen in een niet zo’n heel lange tekst toe om in de serie Boeddhistische doeners en denkers gepubliceerd te worden.
‘Het jaar 2012 kenmerkte zich door zwaar weer, depressie gevolgd door een scheiding. Ik wist en voelde dat ik mijn heling niet in drank, drugs of andersoortige schadelijke dingen moest zoeken, alhoewel de neiging groot was om te vluchten .
De R’en, rust, reinheid en regelmaat hielden mij op de been. Fietsen, wandelen, de natuur, gezond leven en eten, en de stilte werden steeds meer mijn vriend in bange dagen. In de zomer van 2013, besloot ik na aanleiding van een artikel in het plaatselijke krantje, een cursus mindfulness te volgen. Negen weken duurde deze, en in die 9 weken oefenen, daalde het stof steeds meer om mij neer en begon ik steeds helderder te zien wat er zich binnen in mij allemaal gebeurde, hoe ik reageerde op mij omgeving of op gebeurtenissen. Dit smaakte naar meer, veel meer. Beging 2014 ben ik begonnen met de trainersopleiding van de mindfulness based stress reduction training. Mijn wereld veranderde heel langzaam, maar gestaag, van een druk bestaan (wat ik zelf creëerde) naar een wereld vol rust en inzichten.
Nu 5 jaar verder en vele mooie momenten mogen meemaken in trainingen, intervisies, coaching gesprekken, is mijn leef- en denk/wereld veranderd in een die nieuwsgierig is naar mijzelf, naar mijn drijfveren, naar mijn wensen, angsten, verlangens. Een draai van 180 graden. Iedere dag leer ik, kijk ik, proef ik, luister ik…
Begin dit jaar heb ik mij aangesloten bij een boeddhistisch genootschap, dit voelt aan als een warm bad. In zijn geheel niet sektarisch, iets waar ik altijd bang en dwars van was. Een club mensen die liefdevol zijn, elkaar dragen, elkaar zien, waar verschillen er mogen zijn, waar er geen oordeel gegeven word.
In november start ik een 3 jaar durende cursus Dzogchen, ik kijk er reikhalzend naar uit. Wat mediteren allemaal al niet teweeg kan brengen.’
