Ik heb jullie meermalen in mijn columns verteld dat ik eigenlijk Joop Vink heet, als mijn biologische grootvader Johannes Vink zijn achternaam door had kunnen geven aan de kinderen die hij bij mijn oma Sophia Hoek had verwekt. Maar mijn oma wettigde de vier zodat ze haar naam droegen.
Wat de reden is weet ik niet, ze woonde samen met opa Vink, waren niet getrouwd en dat was nogal wat in de vroeger jaren van de vorige eeuw. Oma Hoek scheidde in 1905 -heel opmerkelijk- van een zuipschuit, bij wie ze ook vier kinderen had. Die droegen wel de naam van hun vader. Vrijwel direct erna begon haar relatie met opa Vink, mijn vader werd in 1909 geboren. Dus in totaal had ze acht kinderen die allemaal goed met elkaar omgingen.
In mijn familiewapen met haken die de naam Hoek -Hook of Haak- symboliseren, lees ik in mijn genealogisch overzicht, is ook een vogel Vink afgebeeld. Officieel kan dat geloof ik niet maar de ontwerper maakte er geen bezwaar tegen. Zo is opa Vink, een beroemde dahliakweker, toch in de Kloosterbunker en in mijn hart aanwezig. Ik heb mijn opa en oma van mijn vaderskant nooit gekend maar mijn ouders vertelden regelmatig over ze.
Ik woon in de Kloosterbunker en boven mij op een andere woonlaag woont ene Vink, directe familie van mij. Ik kwam er bij toeval achter. Hij weet waarschijnlijk niet van mijn bestaan. Ik ben van nature een schuw mens en ben nu moed aan het verzamelen om contact met hem te zoeken. Mogelijk kent hij mijn inmiddels overleden zus Truus die verliefd werd op een Maarten Vink maar die liefde niet kon consumeren omdat Maarten directe familie van haar was. En mogelijk zijn er familiegeheimen die ik met de Vink hierboven kan bespreken.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.