Uit een onderzoek blijkt dat mensen die straks gaan stemmen normen en waarden heel hoog hebben. Het thema scoort nog boven een goede gezondheidszorg. Met normen en waarden wordt hier bedoeld: de Nederlandse normen en waarden. Gedragingen die mensen bindt en verbindt en in de loop der eeuwen ontstaan zijn in dit kikkerlandje.
Het is goed dat dit thema zo hoog scoort, al zit er ook een ondertoon in van pas je maar aan aan onze samenleving. Je wordt een van ons als je je met je gewoonten en gedragingen niet buiten de groep plaatst. Wat bedoel je dan met normen en waarden, vroeg een journalist aan een man. Nou, gewoon, vriendelijk zijn tegen elkaar, je buren bij naam kennen. Zo simpel kan het zijn. Een politicus zei het te betreuren dat docenten niet meer respectvol worden behandeld door de leerlingen.
Als normen en waarden geen racisme betekenen, uitsluiting, wij en zij, respectvol zijn, heb ik er geen moeite mee. Ik wil zelf ook respectvol behandeld worden en meestentijd gebeurt dat ook. Eigenlijk doe ik er niets speciaals voor om dat te bereiken. Ben gewoon mezelf met de normen en waarden die mijn ouders en opa en oma mij bij brachten. Ook al verandert de samenleving, ze gelden nog steeds. Ze zijn het waard om doorgegeven te worden. En zijn van universele betekenis.
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, heimwee naar Chef, de Kloosterbunker, Bunkerstad, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan.
Jacco zegt
“Zo simpel kan het zijn”.
Dat zou je inderdaad zeggen ja.
Volgende zin;
“Een politicus zei het te betreuren dat docenten niet meer respectvol worden behandeld door de leerlingen.”
Dat is op zich inderdaad te betreuren ja. En daar zal vast en zeker min of meer iedereen het ‘mee eens’ zijn. Slimme en ook nog eens beschaafde politicus hoor.
Maar toch, heel even verder kijken nog; ‘respectvol’. Hmm ja. Echt heel mooi woord van maar liefst tien letters. Mooie ‘waarde’ zelfs ja. Maar wat is het nu precies…? Ja logisch toch? Ja, is dat zo..? Tuurlijk! Wat dan? Nou ja gewoon, een wederzijds iets met beleefdheid en zo toch..!? Heel goed, ga verder. Hoezo, wat dan? Is die docent ook altijd beleefd en respectvol naar die jongeren of kinderen? Ja maar, die doet toch gewoon zijn werk?! Ja en dus, bedoel je dat iedereen die zijn of haar werk doet altijd beleefd en respectvol is naar een ander..? Nou ja, die jongeren en kinderen moeten toch gewoon naar die docenten en leraren luisteren! Waarom dan, omdat die docent hun baas is of zo? Of omdat docenten steevast werkelijke aandacht hebben voor wat kinderen en jongeren (al dan niet gebrekkig, ze moeten nou eenmaal nog leren…) trachten aan te geven…? Nou ja, nee, maar ze hebben toch gewoon leerplicht…! Oh ja. Plicht? Of recht? Nee leerplicht is het woord. Oh ja. Dat is nogal wat eigenlijk he. Nou ja, dat moet wel. Oh ja? Ja tuurlijk, want die moeten straks werken en onze AOW en zo gaan ophoesten toch. Ja da’s waar ja. Maar zou het juist om die reden niet heel verstandig zijn als er soms wat beter werd geluisterd naar die jongeren en kinderen, naar wat ze op al hun onbeholpen manieren proberen te zeggen zo nu en dan over wat wel en niet werkt voor ze. Of is het eigenlijk misschien niet zelfs zo dat zoiets zelfs gewoon bij dat werk dat die mensen op die scholen doen zou moeten horen..? Nou ja hoezo, die mensen hebben het echt heel druk, ze doen hun uiterste best, hebben echt heel veel taken tegenwoordig en ook nog eens die druk van de onderwijsinspectie op hun nek (net bedrijven joh, veel van die onderwijsinstellingen van tegenwoordig). Ja ik weet het, en het zal allemaal best. Maar we hadden het over respect, weet je nog…? Een wederzijds iets zei je zoëven toch..?
Leest u mee, meneer of mevrouw de politicus? En zo ja, doorgrond u de zogenaamde basiswaarden die u prevelt zelf eigenlijk wel echt helemaal…?