De tegenhanger van liefde is geen haat maar onverschilligheid, las ik vandaag ergens. Daarom kunnen politiemensen in de Verenigde Staten onschuldige mensen vermoorden. Politiemensen schieten op op de grond liggende ongewapende blanken, gekleurde mensen of op een moeder (37) met drie kinderen die in haar auto weg wil rijden – ze voelen geen haat maar onverschilligheid.
Een vertegenwoordiger van Black Lives Matter keurde indertijd geweld tegen politiemensen af- ze hoeven niet per se door een sluipschutter te worden neergeschoten. Maar door het blote feit dat ze er voor gekozen hebben een politie-uniform aan te trekken, zijn ze volgens hem medeplichtig en solidair met het vermoorden van zwarten in Amerika. De vertegenwoordiger van BLM gaf als voorbeeld het lidmaatschap van de SS. Door het dragen van het SS-uniform was je collectief verantwoordelijk voor het vermoorden van mensen. Ook al deed je er persoonlijk niet aan mee.
Geweld lokt geweld uit. Het is niet normaal meer hoe de Amerikaanse politie zich zwaarbewapend en met pantservoertuigen tegen de eigen bevolking keert als die het recht op demonstratie uitoefent. Het hele denken over het bestaansrecht van de Amerikaanse politie moet op de schop. Opleidingen moeten erop gericht zijn te dienen. En niet om te moorden.
Donald Trump is de president van een land waar de bevolking de mond vol heeft met God zus en zo. God bless America, maar dat land kan je beter mijden. Zeker als je zwart bent of kritiek hebt op Donald. Of tegen ICE protesteert. De politie is daar niet je beste kameraad.
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Geef een reactie