Deze week keken we op de redactie naar de documentaire ‘De twee gezichten van Ahmed Aboutaleb’, de burgemeester van Rotterdam. We zagen een man die zich moeilijk kan uiten, weinig empathisch vermogen lijkt te hebben, niet of nauwelijks lachte en steeds op zijn hoede was voor interviewer Frenk van der Linden. Je vraagt je af: waarom werkt zo’n man aan zo’n film mee.
Het meest bekend is Aboutaleb geworden door zijn uitspraak: Dan rot je maar op. Dat slaat op in Nederland geboren mensen die radicaliseren. Miljoenen mensen prijzen hem om die uitspraak. Maar Aboutaleb is de burgemeester- burgervader van alle Rotterdammers. Hij hoeft de witte Nederlander niet te pleasen. Want daar lijkt het wel heel erg op.
In de film werd ook belicht dat een zus van Aboutaleb zelfmoord pleegde- voor moslims een doodzonde, en dat twee van zijn dochters de uitgezette koers van hun vader niet volgden en hun eigen keuzes maakte. De burgemeester wilde er niet over praten. Let maar eens op op wat hij werkelijk -inhoudelijk- zegt. Het kan neergeschreven worden op een vloeitje. Dat is wat Frenk van der Linden liet zien.
Eigenlijk zou deze Goooodmorning! over mazzel gaan. Aboutaleb groeide op in een Haagse achterstandswijk. Zijn vriend vertelde in de film dat Ahmed boven in huis zijn huiswerk deed als zijn leeftijdsgenootjes rotzooi trapten en drugs verkochten. Was Ahmed wel de straat op gegaan dan was hij volgens die vriend zeker in aanraking gekomen met problemen en drugs. Wij schreven ooit over een Amsterdamse advocaat die ook in een probleemwijk opgroeide. Omdat zijn moeder hem elke dag naar een school buiten de wijk bracht- zij werkte buiten de stad, bleef hij op het rechte pad. En verdedigt nu veel van zijn vorige buurtgenootjes als die voor de rechter staan.
Aboutaleb creëerde zijn eigen geluk, door zijn huiswerk te maken. Met het oog op een toekomst. De Amsterdamse strafpleiter had de mazzel dat zijn moeder elders een baan had. We moeten allemaal een beetje mazzel hebben in het leven. Om gezond te blijven, inkomen te hebben, gelukkig te zijn in een relatie. En om mensen tegen te komen die om ons geven en ons de hand reiken. En zeggen: Zullen we even met elkaar praten, wat scheelt eraan?
