Ik heb een boek over onder andere dit onderwerp geschreven, maar ik heb geen algemeen recept voor het loslaten. Ik weet alleen dat er geduld, kracht en vooral moed voor nodig is.
Verder kun je met je verstand besluiten om los te laten, maar als je verstand nog niet in harmonie is met je gevoel respectievelijk je hart, kun je nog steeds niet loslaten.
Maar hoe herken je dat het tijd is om los te laten en dat genoeg echt genoeg is?
Ik vergelijk het graag met de vraag wanneer je een lucifer laat vallen nadat je hem hebt aangestoken? Het antwoord is dat je de lucifer loslaat wanneer de pijn te groot wordt.
Zo zou het ook in het leven moeten zijn; als de pijn te groot wordt en je belet, dat je niet verder komt én je in cirkels blijft ronddraaien, dan moet je loslaten.
Maar loslaten is niet iets wat je doet. Het is meer iets dat je niet meer doet. Je stopt er bijvoorbeeld mee:
- je vast te klampen aan stressvolle relaties
- altijd proberen het iedereen naar de zin te maken en jezelf daarbij te verliezen
- jezelf steeds weer te laten manipuleren en daardoor in een slachtofferrol gedwongen te worden
- zo zelfkritisch te zijn dat de zelfliefde wegvalt
- pijnlijke herinneringen levend houden
- geluk najagen en er daardoor aan voorbij te rennen
Wat zou jij graag willen loslaten waardoor je rugzak lichter wordt?
Siebe zegt
Psychologie is die pijn vind ik steeds meer. Die brandende lucifer zoals je dat zo mooi afbeeldt.
Altijd maar dat drama rondom dat Ik. Of die Ander.
Dat gedoe. Dat broeinest. Dat gebed zonder einde.
Het is toch nooit goed. Het zal ook nooit goed worden ook psychologisch. Onmogelijk.
Psychologie betekent altijd gedoe, incompleetheid, last.
Psychologie is pure ziektewinst.
Het heeft zoveel voordelen dat je er geen afstand van wilt doen.
Je krijgt er zoveel mee gedaan. Je krijgt er mee je aandacht, je lof, steun, troost, liefde etc.
Psychologie is gemanipuleer met een denkbeeldig Ik. Het heeft het Ik zal inzet.
“Wat zou jij graag willen loslaten waardoor je rugzak lichter wordt?” (Loes)
psychologie
Een mens recht door zee worden, zonder psychologie. Zonder flauwekul. Zonder gemanipuleer.
Louise Dräyer-de Moor zegt
Goedemorgen Siebe
Dank voor je reacties en mooi dat ik je met mijn verhalen tot het overdenken van bepaalde dingen aanzet.
De psyche veroorzaakt inderdaad pijn en daarom is het belangrijk los te laten. Ik heb, zoals waarschijnlijk ieder mens, veel moeten loslaten en heb er uiteindelijk een Duits boek over geschreven met de titel Loslassen Abschliessen Neuanfang.
Door het schrijven kon ik de psyche niet uitschakelen, maar de pijn is wel minder geworden.
Fijne dag,
Loes