Minister Reinette Klever (PVV) van buitenlandse handel- en ontwikkelingshulp was deze week in Oeganda. Ze kwam in het nieuws met haar plannetje – met nadruk op haar omdat het kabinet en minister-president Schoof daar niet van op de hoogte waren, om in Nederland uitgeprocedeerde asielzoekers op kosten van Nederland naar Oeganda te sturen waar vanuit ze naar het land van herkomst, zoals Somalië, Nigeria of Eritrea worden teruggestuurd.
Oeganda heeft nu al een groot eigen vluchtelingenprobleem, Oegandezen ontvluchten het land vanwege het schenden van hun rechten en komen in ons land terecht. Homoseksuelen in dat land kunnen de doodstraf krijgen. De regering duldt geen tegenspraak, gevangenissen zitten overvol. Tegenstanders worden gemarteld en vermoord.
Wat me opviel op tv toen ik de minister zag was de argeloosheid waarmee ze in Oeganda haar plan presenteerde. Ze stond voor de camera op een stuk grond waarin ik nog niet begraven wil worden. Op de achtergrond wat bouwvallige hutten. Kijk, zei ze, hier kunnen die uitgeprocedeerde asielzoekers wonen en ook nog een tuintje aanleggen waarin ze eigen groenten kunnen kweken. Ze keek erg opgewekt. Naast haar een hoge Oegandese hotemetoot met dollartekens in zijn ogen. Nederland betaalt ook het verblijf van de nieuwe volkstuinders. Een nieuw soort ontwikkelingshulp.
Dat is het beeld dat deze PVV-minister heeft van de asielzoekers- hutbewoners met een lapje grond. Onder hen artsen en hoog opgeleide mensen die in ons land willen werken en wonen. Hun groenten kopen ze wel bij Appie. En ze willen niet naar Oeganda en hebben de azc’s al via de achterdeur verlaten.
Ik vond het schokkend, deze minister, haar uitspraken, de idioterie. Eigenlijk zei ze: eigen (volk)tuintjes eerst.
Moge iedereen gelukkig zijn, met name jij.
Vrede en alle goeds.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Simone Triesman zegt
Ik heb het ook gezien, het besef dat sommige mensen geen besef hebben verbaasd me steeds opnieuw of denken dat de burger het niet doorheeft.
Sterkte aan de kijker
S.T.