Zondag ging ik met mijn vriendin, de kleindochter van zeevisser Tijmen, en mijn zus een hapje eten. Zij trakteerde vanwege mijn verjaardag eind maart. We keken vanuit het restaurant over de Kralingse Plas, waar zeilboten, de skyline van Rotterdam in de verte en in ons hart. De twee molens. Lekker eten, leuk personeel, vriendelijke gasten die net als wij genoten van een heerlijke maaltijd.
Mijn zus en ik zijn al op een leeftijd die dat mag je wel zeggen gevorderd is. De remise -het eindpunt- kan niet ver weg meer zijn. Hoewel, we zijn familie van opoe Herfst, ooit de oudste vrouw van Nederland.
We spraken over nu en verleden, zo’n vroeger-was-alles-beter-gesprek. De huidige egoïstische samenleving en de tijd dat je als kind bij de groenteboer een appeltje kreeg als je er met je vader of moeder boodschappen deed. Of bij de bakker een krantenbol. We waren arm maar okay, een met onze omgeving. Solidair ook. We maakten gebruik van onze benenwagen om van a neer b te gaan, vaak grote afstanden. Havenarbeiders liepen met duizenden door de Maastunnel toen Arbeidersmacht een staking uitriep. En ze kregen na drie weken hun zin. Familie deed ertoe, delen en zorgen. Altijd het gevoel van thuiskomen.
Het zit in onze hoofden, brein, dat alles toen beter was. Of niet? Hoe dan ook, het is een fijn gevoel toen we dat zo met z’n drieën bespraken.
Hoe praten straks onze nazaten over vroeger?
Moge iedereen gelukkig zijn, met name jij.
Vrede en alle goeds.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Joost zegt
Veel was vroeger beter, maar niet de tandarts.
Jacob van van Keulen zegt
Mondzorg was i.d.d.niet so goed als nu.zeker als je behept was met een in aanleg zwak gebit. Ben wel benieuwd naar de ingredienten van de krentebolhaha